Στα μάτια

Δεν γίνεται αλλιώς
δεν γίνεται
δεν μπορώ
παρά να σ' έχω
σαν το φως
σαν τον ορίζοντα
που κάθε μέρα αντικρίζω
και λέω
με τον ήλιο
θα πάμε σήμερα πιο κάτω
δεν γίνεται λοιπόν
αυτά τα μάτια
μην κοιτάζω
βαθιά τους να μην μπαίνω
με την υγρή τους θαλπωρή
να με συνέχουν
όλα μέσα τους
τα βλέπω αληθινά
που και τίποτα άλλο πια
τίποτα μην φανέρωνες
το πώς γελούν
και πώς τον έρωτα φωτίζουν
κανένας λόγος
γλώσσα καμία
ποτέ δεν θα 'ταν αρκετή
για να εκφράσει
πώς τ' αγαπώ
τ' ακολουθώ
πώς τα πιστεύω
πόσο ζητώ με τι λαχτάρα
στο βυθό τους το φιλόξενο
να σκύψω
σαν κόλπος μ' αγκαλιάζει και με θάλπει
τίποτα άλλο πια δεν θέλω
αλήθεια τίποτα
να τα φιλώ
ως και αυτό δεν μου αρκεί
γιατί τους πρέπει
να υπάρχουνε
και τρόπο να τους δίνω
να φανερώνονται σε μένα
τον έρωτα επάνω μου γελώντας
ν' απωθέτουνε
ποτέ ξανά
κανένα βλέμμα
δεν με είχε συγκινήσει
κι αν είμαι άξιος
σε μένα τόσο φως
να δαψιλεύουνε
ας είναι τόσο φανερό
και δεν με νοιάζει
τόση λατρεία
που τους έχω
όλο τον πόθο
κατοπτρίζοντας
να επιστρέφω και επάνω τους
τα χείλη μου να κλείνω