διάχυτος

Θα χαθώ
εδώ
κοντά σου
δίπλα σου
το ξέρεις θα χαθώ
ποιος είπε πως
είχαμε πάντα
ό,τι θελήσαμε
έσφιξα τα χέρια
μέσα στα γάντια
και ξεμάκρυνα στην παραλία
προσπάθησα να συγκρατήσω
όλη την ομορφιά του κόσμου
κι όλα γλιστρούσανε
στην κρύα αφιλόξενη νύχτα
δεν έχω τελευταία νιώσει
άξενος
μετέωρος στον τόπο σου
είναι που
καταγράφω τα σήματα
πορεία
ο καιρός δύσκολος
νιώθω το βάρος των απραγματοποίητων
δεν είναι λες
μη δίνεις σημασία
αλλά αν δεν έδινα
θα 'ταν όλα όπως
απλά όπως είναι
κι όχι όπως είναι
γιατί εγώ θέλω
όχι, όχι
μην ασχολείσαι
δεν μπορώ
κρυώνω
δεν με ζεσταίνει καμία λέξη
γι' αυτό
σε ανακυκλώνω
βδομάδα τη βδομάδα
και τι δεν θα 'δινα
να προδίδονταν ο χρόνος
εκείνες τις στιγμές
να διαχέονταν
μέσα στο αίμα
να διαρκούσε, γαμώτο
να διαρκούσε
να μείνεις εδώ
ναι, να γινόταν αλήθεια
να μείνω για πάντα έτσι
ξέρεις
να μη χρειαστεί ποτέ ξανά
να σε αναζητήσω απ' την αρχή
ολότελα να με αφομοίωνες
κι αφού διαλυόμουν
οριστικά και σίγουρα
μέσα σου
να μην είχα πια μάτια
παρά τα μάτια σου
να περπατούσα
γιατί εσύ περπατάς
να άγγιζα ό,τι αγγίζεις
να στάλαζα σαν βροχή
πάνω στο στόμα σου
κι έτσι να με δέχεσαι
σαν το νερό
που σ' αγκαλιάζει
χωρίς να ρωτάς
έτσι να ήταν τα πράγματα
να σ΄αγαπώ
και να μην το ξέρω καν
όντας διάχυτος
παντού σε σένα