Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

σημαίνοντα

Είμαι η σκοτεινή
ενέργεια
το ποτάμι
που δίπλα του
βαδίζεις
το πιο φθηνό άρωμα
κι η πιο εξεζητημένη
αίσθηση
αποπλάνηση
το παράθυρό μου
γεμίζει με θάλασσα
πέρα στον ορίζοντα
μια ομίχλη χάνεται
σκιαγραφώντας το δικό σου
περίγραμμα
στην πιο ακατάλληλη ώρα
που δεν υπάρχει
αναδύεσαι
ολοζώντανη
και παλεύω
να τιθασεύσω
αυτή τηναίσθηση
μην καταλάβειοκαθένας
ας καταλάβει λοιπόν
ας το νιώσουν όλοι
αν μπορούν
ανίερη ιερή αμαρτία
στο υπογάστριο
δεν μπορώ να κρύψω
δεν θέλω να το κρύψω
σχεδόν εκρήγνυμαι
μπροστά σε όλο
το ακροατήριο
my dear colleagues
θέλω να τελειώσω
εδώ μπροστά σας
το έδρανο
δεν με κρατάει πια
σοβαρό και ευυπόληπτο
ο έρωτάς μου
μαίνεται
δεν μπορεί να περιμένει
δεν μπορεί να κρυφτεί
ποιος και γιατί
θα με κρατήσει
να μην φωνάξω
να μην κραυγάσω
σφαδάζοντας από ιερή καύλα
εδώ στο φως
θα αποθέσω όλο
το είναι
που ορμητικό ξεχύνεται
από μέσα μου
ω, θεέ μου
δώσε μου κι άλλο τέτοιο
παραλήρημα
ευγνωμονώ σε
εσένα που με κάνεις
έτσι χωρίς καμία περίσκεψη
να χάνω εντελώς
το μυαλό μου
και να μην νοιάζομαι
να σ' είχα τώρα εδώ
έτσι με την πιο ζωώδικη
απόλυτη θεϊκή μανία
έξαψη
χωρίς καμία
μα καμία εξήγηση
ανάλυση, υποσημείωση
χωρίς λόγια
μόνο με τα βασικά
αρχέτυπα
και τελειωτικά
σημαίνοντα
του έρωτα
που έχω μάθει
επειδή εσύ
και μόνο εσύ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά