Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέο πρωϊνό

Είχαμε καιρό
να δούμε
πίσω από τις γρύλιες
χωρίς καμία βιάση
κι ήταν ωραία
που με το φως της μέρας
σε είχα
και ήσουν
στα χέρια μου
όλο το φως
του νέου πρωϊνού
θα είναι ένας
ωραίος χρόνος
θα σ αγαπώ
και θα το ξέρεις
όλο και πιο ζεστά
όλο και πιο γλυκά
μ' ένα ζεστό φιλί
και μια λαχτάρα στην ψυχή
ας μη σηκωθούμε νωρίς
ας μείνουμε λίγο ακόμα
γιατί δεν θα είναι
πάντα μαζί μας
ο καιρός
γιατί θα υπάρχουν
μέρες και μέρες
γι' αυτό
τυλίξου γύρω μου
κι επάνω μου
σαν πρώτη φορά
όχι με αγωνία
παρά μόνο
με την προσμονή
τη βεβαιότητα
αλλά και την αμφιβολία
της αγάπης
που ζητά
κι αναζητά
θα είσαι ακόμα εδώ
και μετά
κι όταν
θα προχωράνε οι μέρες
κι εγώ θ' αναζητώ
έναν τρόπο
που να μην είναι ανάγκη
να χάνω την κάθε αφή μου
να ξενώνομαι
το ίδιο μου το σώμα
να πρέπει ξανά
να δημιουργήσω
έναν μικρό ασφαλή
κήπο
ίσως με το χώμα
και τον ήλιο
ίσως ανεβαίνοντας
ίσως και στη θάλασσα
μα πού
θα πρέπει κάθε φορά
να σε αναζητήσω πάλι
ενώ τώρα
εδώ
δεν αναρωτήθηκα στιγμή
δεν σε αναζήτησα
παρά
γυρνώντας το πλευρό μου
σε είδα τόσο βαθιά
σταμάτια
πουτα κέρδισα όλα
στη στιγμή
κι αφομοιώθηκα
εγώ εσύ
χωρίς καμία
μα καμία σημασία
κόψε με
χάραξέ με
δεν θα αντισταθώ
διόλου
τα νιώθω όλα
\τα σημαίνω όλα
στα μικρά σου χέρια
δίνω όλο μου
το δέρμα
ας μη σηκωθούμε
ίσως μόνο αν\
είναι να βγούμε έξω
σε έναν
νέο τόπο




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά