Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τίποτα`

Ολόκληρο τον κόσμο
κι αν γύριζα δεν θα ΄χα
αυτά που είναι δικά σου
αγαπημένα

κι αν έπαιρνα τους δρόμους
θα έψαχνα μονάχα
τα βήματά σου που 'χω
λατρεμένα

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
σημάδια
πως εμένα έχεις διαλέξει

Δεν ξέρω τίποτ άλλο
πολλά δεν έχω μάθει
μα είναι η καρδιά μου
πάντα νέα

που κάποτε τρομάζω
και μια στιγμή δειλιάζω
ζωή, που μου χρωστάς
τόσα ωραία

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
σημάδια
πως εμένα έχεις πιστέψει

Ας είχαμε ακόμα
ακόμα ένα βράδυ
το χρόνο μη μετράμε
που δε φτάνει

να σ' έχω, να γελάμε
μαζί να κολυμπάμε
στου έρωτα τ' απάνεμο
λιμάνι

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
εμένα
πως για πάντα έχεις γιατρέψει

Απόψε, λοιπόν, ένα αυθεντικό 80's touch...και νομίζω ότι πρέπει λίγο να αναδιφήσουμε και να αποκαταστήσουμε την εποχή μας.  Αυτή είναι η μνήμη μας, η νιότη μας, η ατελείωτη εφηβεία μας που επιμένει, για όσους από μας αρνούνται πεισματικά να "προσαρμοστούν" σε ηλικίες, στάσεις, νοοτροπίες που δεν μας ταιριάζουν. Πολλά είπα...μουσική, χορός, ντισκομπάλες, φτηνή μοκέτα, κάπνα, "μπόμπες" και λικνιζόμενα κορίτσια... 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά