Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τίποτα`

Ολόκληρο τον κόσμο
κι αν γύριζα δεν θα ΄χα
αυτά που είναι δικά σου
αγαπημένα

κι αν έπαιρνα τους δρόμους
θα έψαχνα μονάχα
τα βήματά σου που 'χω
λατρεμένα

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
σημάδια
πως εμένα έχεις διαλέξει

Δεν ξέρω τίποτ άλλο
πολλά δεν έχω μάθει
μα είναι η καρδιά μου
πάντα νέα

που κάποτε τρομάζω
και μια στιγμή δειλιάζω
ζωή, που μου χρωστάς
τόσα ωραία

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
σημάδια
πως εμένα έχεις πιστέψει

Ας είχαμε ακόμα
ακόμα ένα βράδυ
το χρόνο μη μετράμε
που δε φτάνει

να σ' έχω, να γελάμε
μαζί να κολυμπάμε
στου έρωτα τ' απάνεμο
λιμάνι

Τίποτα για μένα
τίποτα δεν θα θελα
παρά ένα σου χάδι
και μια λέξη
τίποτα για μένα
μα όλα όσα μου λένε
εμένα
πως για πάντα έχεις γιατρέψει

Απόψε, λοιπόν, ένα αυθεντικό 80's touch...και νομίζω ότι πρέπει λίγο να αναδιφήσουμε και να αποκαταστήσουμε την εποχή μας.  Αυτή είναι η μνήμη μας, η νιότη μας, η ατελείωτη εφηβεία μας που επιμένει, για όσους από μας αρνούνται πεισματικά να "προσαρμοστούν" σε ηλικίες, στάσεις, νοοτροπίες που δεν μας ταιριάζουν. Πολλά είπα...μουσική, χορός, ντισκομπάλες, φτηνή μοκέτα, κάπνα, "μπόμπες" και λικνιζόμενα κορίτσια... 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά