Σχολικά Ημερολόγια

Τα σχολικά ημερολόγια
κάποτε ήμασταν
παιδιά αθώα
παιδιά σκληρά
άτεγκτα μέσα
στην άγνοιά τους
τα παιδιά πληγώνουν
και το θέλουν
πίσω από τις κλειστές πόρτες
όλα γίνονται απειλητικά
το σκοτάδι
μια υγρή μαύρη μάζα
που
σχεδόν την εισπνέεις
μπαίνει ύπουλα
ο φόβος
και σε παραλύει\
μη φοβάσαι είμαι εδώ
λέμε
να είσαι δυνατή
δεν χρειάζεσαι κάποιον
να σου κρατά το χέρι
να ήσαν τα πράγματα
έτσι όμορφα
σαράντα χρόνια πίσω
προβολή στο μέλλον
τα παιδιά στην τάξη
ένα, δύο, εικοσιπέντε
διαφορετικές δυνατότητες
εικοσιπέντε θαρρρετά χαμόγελα
είναι σχεδόν τρομαχτικό
πόσο γρήγορα
σαν να γλιστράμε ξαφνικά
στο χρόνο
κράτα το
θα με θυμηθείς
όταν βλέποντας κάποια μακρινή
αλλά καιτραγικά κοντινή μέρα
αυτά τα παιδικά (ίσως και όχι τόσο πια)
καθαρά μάτια
 - μα δεν έκανα τίποτα
δεν πρόλαβα να κάνω κάτι κακό
δεν ήξερα -
 θα αναγνωρίζεις και μένα
μέσα σ' αυτά
μη με αδικήσεις
πόσο θα ήθελα να ήμουν
κι εγώ εκεί
χίλια εννιακόσια ογδόντα
είσαι στη μικρήαυλή
του σχολείου
ο καλύτερος μαθητής
εκφωνεί με ανόητο στόμφο
ένα αποχαιρετιστήριο αντίο
ακόμα αντηχεί
όταν περνάω απ' έξω
εικοσιπέντε χαμόγελα
ελπίδες
εικοσιπέντε ζωές
ποιος διάολε
ποιος παίρνει την ευθύνη
ποιος οδηγεί
σας κοιτάζω βαθιά
στα μάτια
κανείς δεν κρίνει
τόσο αγάπη
σχεδόν σε κάνει
να νιώθεις αυτή την πίεση
αυτό που μέσα
παγιδευμένο χρόνια
βρήκε διέξοδο
και δεν μπορεί να βγει!
ναι, τους είπα
ότι εγώ
- μην κάνετε το ίδιο -
ντρεπόμουν
να μιλήσω
πώς να αλλάξεις τρόπους
μιας ζωής
μην κάνουμε το ίδιο
κοίτα το σχολικό ημερολόγιο
θυμήσου
ο κύκλος είναι εδώ
άφησέ με να μπω
μέσα
τώρα πια ο χρόνος
δενείναι μακρινός
μπαίνω μέσα
στις φωτογραφίες
κι ό,τι δεν έχω ζήσει
μαζί σου
σαν μια φορά
το ζω