τα δικά μας πράγματα

και θα στέλνω
μηνύματα ανεπίδοτα
ακόμα κι όταν
ο χρόνος
δεν θα έχει άλλο χρόνο
να προσπαθούμε
με ματωμένα γόνατα
με νύχια μαυρισμένα
από το χώμα
δεν υπάρχουνε δρόμοι πολλοί
και ο πιο λάθος
κάπου σε βγάζει
κι αν χαθούμε λίγο
στη διαδρομή
δεν πειράζει
μάθαμε και κάτι ακόμα
παιδευτήκαμε λίγο
αλλά
είναι που λες
αξίζει τον κόπο
μόνο
να, μόνο
μη χαθείς ολότελα
μην πάρεις
την παράκαμψη
μη λοξοδρομήσεις
κι αρχίσεις να φεύγεις
και να φεύγεις
ώσπου να γίνεις\
μια μικρή κουκίδα
να μην αναγνωρίζουμε πια
τίποτα
απ' τα δικά μας πράγματα
κι αυτό είναι ίσως
ακόμα πιο μεγάλη κουβέντα
απ' όλα τα αστόχαστα εύκολα λόγια
γιατί δεν είναι
δεν είναι καθόλου εύκολο
να κάθεσαι και να μετράς
και να λες
να, αυτά εδώ
είναι ό, τι απέμεινε
από τα δικά μας πράγματα