Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άλλη μέρα

Να μπορείς
να σηκώνεσαι
και να λες
να μια άλλη μέρα
θα έρθεις
το ξέρω
δεν είναι αυτό
που με βαραίνει
γυρίζω το κλειδί
την ίδια κίνηση
που έκανα
τόσες φορές
για ν' ανοίξω
να περάσεις
περάσανε
μέρες και νύχτες
ούτε τόσες πολλές
ούτε και λίγες
δεν τα κατάφερα
να φτιάξω κάτι
της προκοπής
γιατί είχα
την αγωνία
να έρθεις
να σε περιμένουν όλα
εν τάξει
κατάλαβα, βέβαια,
ότι λίγη σημασία
έχουν όλα αυτά
γιατί
μέσα στην επανάληψή τους
έτσι γίνεται
ο χρόνος
για τούτο
και δεν μπορώ
μα θα μπορέσω
σαν το παιδί
που με παράπονο
πρέπει να πάει
για ύπνο νωρίς
δεν καταλαβαίνω
γιατί μου παίρνουνε
τον χρόνο
όχι ότι παίζω
αλλά να, έτσι μπορώ
να κλείσω τα μάτια
και να πω
να, μια μέρα
που ήτανε δικιά μας
παίξαμε, γελάσαμε
κουραστήκαμε
μείναμε αγκαλιά
κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο
σαν να γνωριζόμαστε
ξανά
κάθε φορά
δεν θα μεγαλώσω ποτέ
στο υπόσχομαι
θα σ' αντικρίζω
με την ίδια πάντα
έκπληξη
με την ίδια πληρότητα
που μόνο
μια ψυχή
που δεν γερνά
μπορεί να γευτεί
και θα σε γεύομαι
ξανά
θα γυρνώ
στη δικιά σου αρχή
όλα εκεί
που γίνονται
ένα ρευστό σύμπαν
που ποθώ
να γίνω μέσα του
έφηβος θεός
κι εραστής
που γελά
και χορεύει
στο δικό σου ρυθμό
όταν σου παίρνω
την ανάσα
όταν κατακτώ
μ' έναν σπασμό
κι ένα δεύτερο και πάλι
να κάνω δικά μου
όλα όσα
ανοίγεις
μπροστά μου
και δίνεις
την υπόστασή σου
υπόστασή μου
δος μου και πάλι
όλο σου το αίμα
γιατί είμαι
ό,τι έχεις σε μια άχρονη
στιγμή
δικό σου


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά