Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όπως μπορώ

Μια ωραία
και παράξενη εκδρομή
κοιταχτήκαμε για λίγο
και ξανά ερωτευτήκαμε
απ' την αρχή
τα πιο όμορφα ταξίδια
τα κάναμε εδώ
η χρεία
σαν τα τοπία
που περνάνε
μια κάμερα
τραβάει
τρέχοντας
απ' τ αυτοκίνητο
διαδέχονται
οι τόποι
οι άνθρωποι
το σκοτεινό δωμάτιο
δεν φοβάσαι πια
να μείνεις πίσω
οι άλλοι περάσανε
στην κράσπεδο
αναπάντεχα κυκλάμινα
τέτοιες μέρες
στη βροχή
το σπίτι μου
στον αέρα
περπατώντας
κάνοντας κύκλους
ξαφνικά πανσέληνος
σήμερα; χθες;
λες κι έχει σημασία
αν μιλήσουμε ναι
αυτό έχει
δε ζήτησα τίποτα
κανένα δώρο
κάθομαι στο δωμάτιο
που ούτε καν παιδικό ήταν ποτέ
και στήνω φανταστικές μάχες
με τα πλαστικά φτηνά
στρατιωτάκια μου
έζησα από μικρός
μόνος μου
έτσι μ' έμαθαν
τόσο που κόντεψα
να φτάσω ν' αγαπώ
μόνο εμένα
μισώντας με μαζί
άκου,  είναι πράγματα
που δεν ξέρεις
δεν τα 'χουμε πει
και όλα
δος μου μια ευκαιρία
να ξαναθυμηθώ
άσε με να βρω
ξανά τα λόγια
βοήθησέ με
να τα ψιθυρίσουμε
κοίτα με στα μάτια
πάνω στο μαξιλάρι μου
κι άσε με να ζω
όπως μπορώ
για σένα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά