Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιθυμία

Γυναίκα
το άρωμα
στο χώρο
το βλέμμα
παρουσία
βαδίζεις
περνάς δίπλα μου
με ηλεκτρίζεις
τα βαμμένα σου νύχια
σήματα στέλνουν
στο ημίφως
τα μάτια σου που λάμπουν
χαμογελάς
σε βλέπω επίμονα
θέλω να δω
τα πάντα μέσα σου
τι αλλάζει 
και τι σε κάνει
πιο πολύ ακόμα
είσαι η ίδια
η επιθυμία
τόσο έντονα 
διαχέεται στον χώρο
αναμμένα κεριά
κάτι μέσα μου
που καίει
που με κάνεις\
μ' έναν τρόπο
περισσότερο να ποθώ
νομίζω πως ξέρεις
να με κάνεις
να πεθαίνω
ποτέ να μην προφταίνω
να μην πω
ποτέ ότι σε χόρτασα
ακόμα κι η παρουσία
έστω αυτές 
τις λίγες μέρες 
πάντοτε είχα 
την ίδια 
αγωνία 
και προσμονή
δεν είπα: εντάξει κέρδισες
όλα δικά σου
- κι ας το ξέρεις - 
γιατί ποθώ
και άλλο τόσο
κι εσύ
να με κερδίζεις
στα πόδια σου
να χαϊδεύομαι
να τρίβομαι
και να τεντώνομαι
να ξεδιπλώνω
το κορμί μου
και να σου δίνω
κάθε μου αύριο
και τώρα
στιγμές
κάθε φορά 
όλα καινούρια
ίδια και γνώριμα
αλλά και έκπληξη
και καρδιοχτύπι
αλλιώς δεν ξέρω
ν' αγαπώ
παρά έτσι μόνο
με μια έφηβη καρδιά
και ένα σώμα που κρατιέται
πίσω απ' το χρόνο
για να κρυφτεί
για να σου δίνεται
με κάθε πόρο του
με τον ιδρώτα
και την αρμύρα
που αναδίδεται
και σου προσφέρω
να μ' έχεις πάνω σου
να μη σου λείπω
όσο κι αν ξέρω
αυτό δεν γίνεται
ξέρω τα βράδια
πως θα σου λείπω
όσο κι εσύ
απ΄ το πλευρό μου
να με τυλίγεις
γύρω από σένα
και να με κάνεις
ξανά πιστό σου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά