Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευκαιρίες

Ξεκινάς κάπως
αναζητώντας ένα δρόμο
ένα πέρασμα
μια διάβαση
στο αδιάβατο
μου πες και πάλι
ότι δεν είναι οι τόποι
αλλά οι άνθρωποι
πόσο περισσότερο
δίκιο να έχεις
οι άνθρωποι...
ευκαιρίες
δυνατότητες
θα πει διαλέγοντας
αν είχα άλλη μία
μοναδική
αν θα μπορούσα
να έχω το δικαίωμα
να ζητήσω κάτι ακόμα
σε αυτή τη ζωή
αν όλα είναι
μια στέρεη
απόφαση
βλέποντας μια φορά
καθαρά
βαδίζοντας σίγουρα
και όχι με τεθλασμένες
γι' αυτούς που έχουν
το θάρρος
ν' ακολουθούνε
αυτό που λέμε
μοίρα, όνειρο, επιθυμία
ξέρεις πως
δεν δίνει πολλές
κάποτε μάλιστα
σαν να εκδικείται
κοίτα, σκέψου
πόσες φορές
κάτι που δεν έκανες
αν και το νιωθες
σωστό
κύλησε χρόνος
κι άλλος χρόνος
έτσι που πια
να μπορείς να μετράς
και να λες
να, σήμερα
μια καλή μέρα
καταργώντας
απόσταση, δισταγμό
στο όριο φτάνοντας
κι είναι τόσο αυτά
που μας ακολουθούν
αλλά τις στιγμές
που λες
πως να, τώρα
περνάς έξω
απ' τον καθρέφτη
ένα βήμα
μετέωρα, αβέβαια
στην αρχή
αλλά στέρεα μετά
με τα θέλω όλα
φυλαγμένα κάτω
απ' το ρούχο
σαν πολύτιμο δώρο
με το άρωμα
του έρωτα
όσα ενώνουν
φτιάχνοντας νέες
γέφυρες
με τα πόδια γυμνά
κι ας είναι κοφτερές
οι πέτρες
κι ας ματώνουν τα χέρια
οι καρδιές χτυπώντας
δυνατά
σκίζοντας το στήθος
και μέσα στη νύχτα
να ίπτανται
όλα  διάφανα
πάνω από τα μακρινά
φώτα
αυτά που μαζί
ταξιδεύουμε
με τον έναστρο πόθο
που κατακλύζει
το σύμπαν
απ' το μπαλκόνι
ναι, θα το πω
μάρτυράς μου
αυτά τα φώτα
πόσες ψυχές εκεί κάτω
όλα διαβαίνουν γρήγορα
όλα γλιστράνε
και ξεχύνονται
στις λεωφόρους
χωρίς να στέκονται στιγμή
όλα τα βλέπω
τώρα ξανά
μπροστά μου
να συμβαίνουν
αν ήταν να έχω
μια ακόμα ευκαιρία
ζωή κερδισμένη
απ' τα μισά
και μετά
αλλά ζωή στ΄ αλήθεια
αυτή λοιπόν
απ' την αρχή
θέλω
να είναι
μόνο
με σένα

Shake it shake it babe...
















Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά