Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μένω

Σχέδια
πλάνα
ανοίγουμε χάρτες
τα κορμιά μας
και μπαίνουμε στον κόσμο
με τη βεβαιότητα
και το θάρρος
μιας άλλης μέρας
η σύνεση
έρχεται
μοιραία
προσπαθείς
και προσπαθείς
στέκομαι καλά
κι είμαι εδώ
το ξέρεις
όπως κι εσύ
που περιμένεις
από μένα
πιο πολλά
είμαι εδώ
και μένω
κι όλα αυτά
που δεν προφταίνω
φεύγουμε
γυρίζουμε ξανά
κι οι φίλοι
κουρασμένοι
θα χαιρετάνε
από μακριά
θ αφήνουν
πάντα κάτι
μέσα μας βαθιά
κανείς δεν μπορεί
να μας το πάρει
είναι δικό μας
στο πλευρό μου
στάσου τώρα
τώρα ακόμα πιο πολύ
είναι ανάγκη
μ' όλο το θέλω σου
να δίνεσαι
στη μάχη
δεν πρόφτασαν οι φίλοι
και μας αφήσανε
αλλά χωρίς
αυτή τη λύπη
χωρίς το κάτι αυτό
που λείπει
τι θα 'ταν όλα τελικά
όλα γυρνάν
μες στο μυαλό μου
κι όλο σε θέλω
μόνο δικό μου
το βράδυ αυτό
μείνε στο σπίτι
έστω για λίγο
έστω απόψε
είναι για μένα
είναι για σένα
η ιστορία μας
αυτά που λέμε
κι άλλα πολλά
που μόνο νιώθουμε απλά
με  ένα σώμα
και στο στρώμα
θα πλαγιάσω
και πάλι απόψε
θα σκεφτώ
με κάθε τρόπο
να σε δω
δεν έχω τίποτα άλλο
τίποτα πιο γλυκό
κι αληθινό
απ' ό,τι γίνομαι
σαν μέσα σου
αφήνομαι
και χάνομαι
και ζω










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά