Να τραγουδήσω

Δεν μου αρκεί
ξυπνώ
κοιτάζω με μάτια μισά
στον καθρέφτη
και γρήγορα
να ανασάνω
να μη σε χάσω
γι' αυτό γυρνάω
και τραγουδάω

γυρνάω στο χρόνο μου
μαλώνω τον πόνο μου
και σ' έχω γιατρειά
ανάσα ο δρόμος μου
κομμάτια ο φόβος μου
 ανοίγω πανιά

αλήθειες που αγάπησα
στιγμές που σε κράτησα
για σένα θα ζω
κι αν θες πάλι θα στο πω
στα μάτια όταν σε κοιτώ
γιατί σ' αγαπώ

και γυρνώ κύκλους
ποιος είναι ο χρόνος
κι αν έχει σημασία
η απάντηση είναι όχι
δεν υπάρχει τίποτα
τίποτα εκεί έξω
το χιόνι έλιωσε
και τα βράχια πάλι γυμνά
ένας ορίζοντας
όλα γλυκά κλείνουν
σε κύκλους
είμαστε σταγόνες
που όλο κυλάμε
ώσπου ένα πρωινό
οι ανάσες μας
ενώνονται
πίσω από ένα θολό τζάμι
ζεσταίνοντας
ο ένας το πρόσωπο
του άλλου
τότε
υπάρχουμε
δεν είμαστε μόνοι
ο αέρας
δεν φουσκώνει μόνο
το δικό μου στήθος
κοινή η ανάσα μας
κορμί που μοιράζεσαι
ζεις μια φορά
αληθινά
δεν μ ενδιαφέρει
τι άλλο να πετύχει κανείς
πώς αλλιώς
να μην είναι ζωή μισή
κομματιασμένη
έτσι
όπως γίνομαι
αυτός που μπορώ
αυτός που μπορείς
θέλω να κάνω
κάτι απλό
να τραγουδήσω
να συντρίψω τα ατελή μου αγάλματα
τα άτεχνα
τις αδέξιες χειρονομίες να καταργήσω
και σαν λαϊκός τραγουδιστής
να βγω στα φώτα τη νύχτα
και να πω

γυρνάω στο χρόνο μου
μαλώνω τον πόνο μου
και σ' έχω γιατρειά
ανάσα ο δρόμος μου
κομμάτια ο φόβος μου
ανοίγω πανιά

αλήθειες που αγάπησα
στιγμές που σε κράτησα
για σένα θα ζω
κι αν θες πάλι θα στο πω
στα μάτια όταν σε κοιτώ
γιατί σ' αγαπώ