Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η σκέψεις μου είναι

Αγαπώ
τα πιο ευτελή
και τα πιο ακριβά
μ' αρέσει ναι κοιτάζω
από ψηλά
και να κατεβαίνουμε μετά
στη θάλασσα
να λέω καλημέρα
και να χώνομαι
κάτω από 
τα σκεπάσματά σου
να περιμένω με αγωνία
να περάσει η μέρα
μια μέρα κερδισμένη
στο στόμα την κρατώ
τη γεύση του φιλιού
τη γλυκιά πικρή
σοκολάτα
και ζω
με αυτές τις μικρές 
διόλου ασήμαντες 
λεπτομέρειες
οι σκέψεις μου είναι
διαρκώς
ένα φόρεμα
που θροϊζει
ένα πουκάμισο ανοιχτό
το σίγουρο βήμα
το νύχι το ζωγραφιστό
το αρχικό σου ξάφνιασμα
απ' την ορμή μου
τα χείλη μισάνοιχτα
μέσα τους που
βυθίζομαι
θέλω αργά
να σε χορταίνω
λίγο λίγο
να έχω πάντα κάτι
παραπάνω
ποτέ να μη σε φτάνω
να ανεβαίνω
από χαμηλά
και πάλι να βυθίζομαι
να δίνω και να δίνομαι
η σκέψη μου όλη
ένα χαμόγελο
το κάτω χείλος
το τόξο των φρυδιών
το βλέμμα που
διαπερνά
όλος ο κόσμος
κάτω στα πόδια σου
δεν γίνεται μου λες
τόσο πολύ
και λέω πως όχι
πιο πολύ
ακόμα τίποτα
δεν μπόρεσα
ίσα που άγγιξα τον ήλιο
κι άλλα ακόμα πιο πολλά
θα σου γυρέψω 
να το ξέρεις
και θα χορέψω ένα βράδυ
μόνο για σένα στο σκοτάδι
μέσα σου θα ξεδιπλωθώ
θα τραγουδάω μόνο αγάπη
όλη μου η σκέψη
ένα νεύμα
που λέει πάντα πιο πολλά
απ' όσα χάνονται στα λόγια
ένα σου βλέμμα μόνο
απλά







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά