Δικά σου

Είναι βράδια που
θα κάθεσαι και θα κοιτάς
τα φώτα της πόλης
και αυτό θα είναι κάτι
αναπολώντας ώρες αλλοτινές
και μέρες που
ήτανε πιο κοντά
οι μεγάλες της νύχτας
οι αναμονές
όλοι κάτι που θέλουνε
η βία της κάθε μέρας
εντάξει
πέρασε και σήμερα
λίγο παρακάτω
λίγο ακόμα
αν διψάω
είναι γι' αυτά τα χείλη
τα χέρια επάνω μου
γύρω από τους ώμους μου
στη μέση
επαναφέρω τα πάντα
επακριβώς
όλα συμβαίνουν
και πάλι με ενάργεια μοναδική
όταν έρχεται η μέρα
αναζητούμε το
γνωστό μονοπάτι
ίδια αλλά και νέα πατήματα
ακολουθώ τα δικά σου βήματα
σε ανασυστήνω κάθε στιγμή
επακριβώς
υποβάλλοντας αυτή την αίσθηση
τόσο που τα μέλη μου
επαναστατούν
εγείρομαι
μέσα στη νύχτα
ξυπνώ διψώντας
τα πέλματα αναδεύονται
διαπλέκοντας
κάθε τι δικό μας
κι άλλοτε στο είπα
μείνε μη φύγεις
κι άλλοτε και τώρα
σ' αναζήτησα
σε τόνους δραματικούς
ενόσω
μαθαίνουμε να μεγαλώνουμε
κι άλλες νέες
συντεταγμένες στα σώματα
όσο περισσότερο
τόσο πιο πολύ γνωρίζοντας
θέλω, θέλεις
με ξέρεις οριστικά
και ανεπίστροφα
αυτά τα πράγματα
πηγαίνουν χωρίς τέρμα
ό,τι ικανοποιείται
ζητά τα καθ' εαυτόν
όλο και περισσότερο
καταμεσίς
στο απόλυτο
μην περιμένεις
κανείς
δεν θα καταλάβει
κανείς
δεν θα πιστέψει
μόνο κοίταξέ με
την άλλη φορά
και δεν θα χρειαστεί
να πω
ποτέ ξανά τίποτα
όλα εντός μου
με μιας
θα τα κερδίσεις
όλα
δικά σου