Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ολοκληρωτικά- ανολοκλήρωτα

Απόλλυμι εντός σου
ο ιερός όνος
ξυπνώ αξημέρωτα
και την ημέρα πέφτω
στο πιο βαθύ σκοτάδι
μόνον ένα δύο διαλείμματα
φαντασιώσεων
κι εκλάμψεων
ήξερα ας πούμε σήμερα
το είχα δει
μέσα στο διαστελλόμενο κρανίο μου πως
θα έρθεις
φορώντας το συγκεκριμένο φόρεμα
έτσι όπως
συχνά το οραματίζομαι
έπειτα να παίρνεις μια θέση που
κολακεύοντας ύπτια
ν αναδομείς
την κάθε κρυφή ονείρωξη
μερικές φορές σκέφτομαι'
μπορεί να γίνεται μέχρι και
σχεδόν φανερή΄
η τόση παραφορά
σε πλέον άκαιρη ώρα
αυτά είναι τα μαχητά
τεκμήρια
ενός έρωτα που
δεν επιστρέφεται στον κορεσμό
όσες φορές κι αν
περιγράψω
ένα ατόφιο  καύμα
της αίσθησης που
αρκεί μια
τόση μικρή υποδόρια κίνηση
που υποθάλπει
τα πιο επίμονα πάθη

οι εμμονές  μου
έχουν όλες τους
το σχήμα σου
τις θέσεις που καταλαμβάνεις
τους σχηματισμούς
της σάρκας σου
το λείο πέρασμα
στο σταύρωμα των ποδιών
πιέζοντας γλυκά
το πεδίο
μ ανάλαφρους ανεπαίσθητους
αναστεναγμούς ή και
κρυφές φωνές
ζωντανές κραυγές
που εκπέμπουνε τα μέλη σου
κι ας μην το ξέρεις
αλλά
μάλλον το κατέχεις το
πόσο μαίνομαι
εμμονικά εξερευνώ
κάθε γωνία
από κάθε πλευρά
ανακαλύπτοντας και πάλι
εκ νέου
το πόσο ανεξάντλητα
μπορείς
να γίνεσαι
ό,τι ολοκληρωτικά
κι ανολοκλήρωτα
επιθυμώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά