Medallion

Όχι
δεν θα το διορθώσω
το λάθος μου
η μνήμη μπορεί
να μπερδεύει καμιά φορά
τα ονόματα
όμως δε λαθεύει
σ' αυτό που είναι
αληθινό
πρέπει να μάθουμε
ν' ακούμε
ευτυχώς λέω
που έχω εσένα
με διορθώνεις
μου φωτίζεις το σωστό
και χαίρομαι
που το κάνεις αυτό
ευτυχώς που
μου δείχνεις
έχω πολλά να μάθω
από εσένα
να σε ακούω
να ακολουθώ
να γνωρίζω το εγώ
και το εσύ
και ναι αλήθεια
αν δεν μπορώ
να σε κάνω
να πετάξεις
έστω για λίγο
αν δεν μπορώ
να ζωγραφίζω
στο πρόσωπό σου
την ομορφιά και
το χαμόγελο
αυτά τα λίγα που
μπορώ να δώσω
τότε, αλήθεια
τι είμαι ικανός να κάνω
ποιος ο λόγος να υπάρχω
αν
λόγο ύπαρξης
δεν προσφέρω
δεν θα προφέρω
τα λιγοστά και φτωχά μου λόγια
αν
δεν έχουν κάποιο νόημα
για σένα
να είμαι κοντά
όσο μπορώ
να σ' αγαπώ
κι αυτό
να κάνει την κάθε μέρα
λίγο πιο ανεκτή
ανοίγω κάθε πρωί
την πόρτα μου
κι έχω έναν μόνο
σκοπό
να βγαίνω μπροστά
με την καρδιά μου
γεμάτη
να μπορώ να τη μοιράζω
και να σε φέρνω
λίγο πιο κοντά
αν αυτό το μπορώ
τα χρόνια μας
δεν πέρασαν μάταια τότε
ό, τι περιμέναμε
είναι εδώ
ένα δρόμο πιο πάνω
ή πιο κάτω
Τριανόν ή Αελλώ
δεν έχει τόσο σημασία
όσο
να μπορώ
με την ίδια λαχτάρα
και τον ίδιο πόθο
να κρατώ το χέρι σου
και για τα καλά
αλλά κυρίως
για τα δύσκολα
κυρίως για
τους χειμώνες
που θα έρθουνε
και θα φύγουνε
μαζί να
τους πορευτούμε
πιο σίγουρα
με τα σωστά και
με τα λάθη μας
γυναίκα
δεν το 'χω ίσως ακόμα
καταφέρει
να διαλύω όλα
τα σκοτάδια
μα είναι το μόνο
που ποθώ
άσε με απλά
αυτή τη μια ζωή
να ζήσω
ολόκληρη
για σένα
μπανάλ, μελό, παιδιάστικα
ίσως
αλλά απόλυτα
όσα έχω ζήσει
δυο χρόνια τώρα
δεν μ έφτασε πρωτύτερα
τόσος καιρός
αυτή η αλήθεια μου
που σου προσφέρω
να έχεις στο λαιμό σου
να με φυλάς
πάνω στο στήθος σου
και να περνάς
με το γοργό σου
λίκνισμα
μόνο και μόνο
να μη χορταίνω
να σε βλέπω