Οριστικά

Στο σώμα μου ακόμα
τ' αγκάθια
απ' τους καλοκαιρινούς αχινούς
και το δικό σου χάδι
μαρτυρούν
ότι ακόμα
η μέρα μου ξεκινά
με σένα που ζεις
ακατάπαυστα
και δουλεύεις
κάτω απ' το δέρμα
που το κανες δικό σου
ολότελα γιατί
έτσι το θέλησες
να μην έχω πια
τίποτα άλλο
που να μπορώ
να ζητήσω
τα έχω όλα
μαζί μου
ξεκινώ την κάθε μέρα
φορτώνω στο σακίδιο
κάθε μικρή στιγμή
τα δάχτυλά σου
με διατρέχουν διαρκώς
τέμνοντας τις ρυτίδες μου
ξαναζώ κάθε ώρα
που λέω
θεέ μου ας ήταν
να μην τελειώσει
ανεβαίνω
και ρέω στα χέρια σου
γίνομαι η κάθε σταγόνα
που σε κατακλύζει
κοιταχτήκαμε μετά
βαθιά στα μάτια
υγρά και λαμπερά
σαν θάλασσα στο φως
των λύχνων
το απόγευμα που
δεν είχα πια λόγια
να προφέρω
το σ' αγαπώ
μην τυχόν και
το πάρει το κύμα
και το σκορπίσει
γι' αυτό να
με κρατάς
όσο περισσότερο μπορείς
το ζεστό σου χέρι
να είναι η δίοδος
για τη ζωή
που μαζί σου μετρά
το τώρα
το μετά
δικά μας
οριστικά