Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φωτογραφία

Θα 'θελα τόσο
σε μια παλιά
φωτογραφία σου να μπω
να μην ξέρεις
πως σε βλέπω
τόσο όμορφη
η ζωή γύρω σου
κι εσύ εκεί
ξεχωριστή
όλα υπόσχονται
δεσπόζεις
και το ξέρεις
καμιά φορά
οι άνθρωποι αφήνονται
σε μια δίνη
κι όλο πάνε
όλο πιο κάτω
αλλά εσύ
είσαι ψηλά
και δεν σ' αγγίζει
κάθε τι μικρό
και λίγο
έτσι  μπόρεσες
αγάπη μου
κι άντεξες την ασκήμια
γύρω σου
γιατί μπορείς και
γελάς
και μαζί σου
με κάνεις και ξεχνώ
κάθε τι φαίνεται λίγο
και αστείο
νομίζω αυτό
το γέλιο σου
τα υγρά και λαμπερά σου μάτια
το βήμα σου το σταθερό
το ελαφρύ σου λίκνισμα
η καθαρή φωνή
όλα αυτά
γυναίκα
σε κράτησαν στη ζωή
μόνο και μόνο
για να μπορέσω
να σε ανακαλύψω
να σηκώσω το αέρινο
ντύμα σου
και να μπω
να σε κρατήσω πάνω μου
αμαζόνα
να καλπάζεις
στα γόνατά μου
μόνο να,
λίγο να μπορούσα
να κρυφτώ σε μια γωνία
σ' εκείνες τις περασμένες εικόνες
και να κρατήσω για πάντα
το πρόσωπο
και το κορμί σου
μου πήρε χρόνια
να τα βρω
κι έπειτα
να μεταφερθώ ξανά
εδώ
να σ ακούω
τα τακούνια σου
στη σκάλα
περιμένω
πίσω απ' την πόρτα
μπαίνεις με τον αέρα
της γυναίκας που ξέρει
κι εγώ
τρέχω να σ' αγκαλιάσω
απ' τη μέση
και να φιλώ
το λαιμό σου
γέρνεις το κεφάλι σου
γυρνάς,
τα μάτια κλειστά και
μου χαρίζεις τα χείλια σου
δεν είσαι πια
φωτογραφία
γυναίκα
λατρεμένη
έκανες τόσο δρόμο
μόνο
για να σ' αγαπώ

Απόψε λίγο 80'ς μπαναλιτέ... Το θυμάσαι αυτό;;;



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά