Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λίγο ακόμα

Μείνε
λίγο ακόμα
για ένα ποτό
να πούμε ξανά
γι' αυτά
τα δικά μας πράγματα
ξέρεις
είμαι καλά
και χαίρομαι
για όσα
συμβαίνουν
σαν να γυρνάς
από εκδρομή
η μέρα
λιγοστεύει
το φως
όσο κι αν λες πως
μου ταιριάζει
αυτή η μελαγχολία
αναζητώ πάντα
μια μέρα
φωτεινή
να σε δω
γελαστή
και όμορφη
με τα δικά σου
χρώματα
που τόσο αγαπώ
μου είναι τόσο
απαραίτητο
να παίρνω λίγο
απ' αυτό
δεν χρειάζομαι πολύ
και οι μέρες
κυλάνε
όλα τα κάνεις
ξεχωριστά
χωρίς να κάνεις
τίποτα απολύτως
κι αυτό είναι
σαν μια μικρή
καθημερινή χαρά
που μοιράζεσαι
να γελάς
πιο πολύ
να με κοροϊδεύεις
έτσι που όλα
τα παίρνω
στα σοβαρά
όπως ας πούμε
να νιώθω
φευγαλέα
το άγγιγμά σου
στον ώμο μου
που λέει
μ' αρέσει
που είμαστε εδώ
έτσι
χωρίς κάτι
το ιδιαίτερο
ένα όμορφο
απόγευμα
στον ήλιο
τα παιδιά παίζουν
κι εγώ χαίρομαι
να τα βλέπω
και να μου κλείνεις
το μάτι
με νόημα
το νόημα είναι:
δες
τι καλά που είμαστε
έτσι τώρα
κι αύριο
θα είναι ακόμα
καλύτερα
γιατί εσύ
θα το κάνεις να είναι
γι' αυτό σου λέω
κάτσε να βάλω
ένα ακόμα
να τα πούμε
λίγο
κι έπειτα
τράβηξε την κουρτίνα
κι εγώ θα φέρω
ένα μικρό σκέπασμα
ίσα να μας χωράει
και τους δυο
μονάχα αγκαλιασμένους
μόνο έτσι

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά