Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοίταξε τώρα

Κοίταξε τώρα
ευτυχισμένος
για μένα
είναι αυτός
που θα πει
μετά από μία
κοπιαστική μέρα
 - αν δεν προσπαθήσεις
και λίγο
αξία πώς θα έχουν τα πράγματα -
 ότι
το μόνο
που θέλω
είναι να μοιραστώ
λίγες στιγμές
μαζί σου
κάτω απ' αυτόν
τον διαυγή
καθαρό ουρανό
η βροχή πέρασε
και σάρωσε
κάθε μικρή φροντίδα
που μας αποσπά
από τα αληθινά
σπουδαία:
να καθίσω
λίγο
μαζί σου
στο μικρό μπαλκόνι
μου
αφού θα μου έχεις
χαρίσει πάλι
τη χαρά
να σε νιώσω
δική μου
ως το πιο
απειροελάχιστο σημείο
να σου χαϊδεύω
τ' ακροδάχτυλα
ενώ τα φώτα
κάτω
ορίζουν
τον τόπο
τα δικά μας πράγματα
το δικό μας κόσμο
τόσο γνώριμο
και τόσο αλλιώτικο
απ' ό,τι δήθεν
απαλλαγμένοι
από τα μικρά
και ασήμαντα
παραδομένοι
στο έλα κοντά μου
γείρε επάνω μου
με σιγουριά
μη μου λες
τίποτα
τα έχω όλα
δεν χρειάζομαι
κάτι άλλο
έτσι είναι
είμαι σίγουρος πια
οι ευτυχισμένοι
άντρες και γυναίκες


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά