Date

Ναι είναι αλήθεια
συμβαίνουν πράγματα
κι εσύ καμιά φορά
είσαι σαν
μέσα σε μια βάρκα
χωρίς κουπί
χωρίς τιμονιέρα
έρμαιο στο ρεύμα
ναι
περνάνε πράγματα
κι απλά
παρακολουθείς
με το σφυγμό
που δεν χτυπά και χτυπά
μ' ένα σώμα
που δεν ακολουθεί
υπάρχουν μέρες που
όσο κι αν προσπαθώ
να σφίγγω πάνω σου
τα μικρά μου
ελλιπή ρήματα
χάνομαι, βρίσκομαι
είμαι - δεν είμαι
και πάλι
είναι λίγα
ακατανόητα
μάταια τα λόγια
ίσως πάλι
και να μην είναι
μετά φοράς
το πιο άνετο ρούχο σου
πετάς μακριά
κάθε περιττό
το πρόσωπό σου
μεταλλάσσεται
σε εφηβικό δωμάτιο
με αφίσες, ημερολόγια
κάρτες, νούμερα γραμμένα
στο περιθώριο
βγαίνουμε μετά
κόντρα
με κρύο κι αέρα
σχεδόν γυμνοί
το στήθος προβάλλει
στον μικρό χειμερινό ήλιο
κι ο κόλπος
όλος δικός μας
η μέρα περνά
άναψε το καλοριφέρ
τα χέρια σου είναι παγωμένα
ναι
ζέστανέ με
κράτα με
κι έτσι
αλλάζω το ρούχο μου
και μένω
εντελώς γυμνός
δεν υπάρχει πια κανείς
όλοι φοβήθηκαν τον καιρό
και γύρισαν πίσω
μα
αυτή είναι η δικιά μου
καλύτερη μέρα
αγκαλιασμένοι
ο κόσμος πάει βόλτα
κλείνει εισιτήριο
πίνει ποτό
τρέχει σε παρέες
όλα είναι δικά μας
δεν λείπει κάτι
μόνο
ας έρθει
το επόμενο βράδυ
και μετά το άλλο
και το άλλο
σιγά σιγά...
δεν βιάζεται κανείς
όταν
τα έχει όλα
και το ξέρει

τόσο απλά
σαν τη ζωή
που
ξαναγεννιέται
έτσι δα γυμνή
τρέμοντας απ' το κρύο
μπροστά στα μάτια σου
που γελάνε