Ένδον

Διανύοντας
αποστάσεις
στο σώμα
τρέχοντας, τρέχοντας
με ασθματική αναπνοή
τι κυνηγάς
δεν ξέρεις
κάποτε
φοράς τη ζωή
σαν ρούχο ξένο
που σέρνεται
ή περισσεύει
βοήθησέ με
θέλω να βρω
το μέτρημα
πάμε πάλι τα βήματα
ένα μπρος
δύο πίσω
αν ίσως κι εγώ
μπορώ να γίνω
μια κάποια γέφυρα
ένας κλειστός κόλπος
εκεί θα βρεθούμε
θα βγάλουμε
όλα τα περιττά μας τερτίπια
κοίτα, να, εδώ τα κόκκαλα
είναι στραβά
μην κοιτάς που
τα κρύβω
απ΄τον καθένα
από σένα
τι να κρύψω
με κοιτάς βαθιά στα μάτια
και να με μπροστά σου
γυμνό παιδαρέλι
που τρέμει τη ζωή
μην τυχόν και
το κοροϊδέψει κανείς
που είναι ψηλό κι αδέξιο
γυναίκα δείξε εσύ
εσύ  μπορείς
κατέχεις όλα τα δώρα
τα χέρια σου
πλάθουν θεούς και δαίμονες
κάνε το κορμί σου
θάλασσα μικρή
ένα αγόρι φοβισμένο
θέλει να γλιστρήσει στον κόλπο σου
έπειτα ξυπνά
απ' το λήθαργο
και τον πολύ γλυκασμό
άντρας σωστός
στήνει τη σκηνή του
στην ακροθαλασσιά
και σου μαζεύει μια αγκαλιά
κοχύλια
κάνοντας όνειρα για σένα
στην ξανθιά άμμο
να σε πάρει
κάτω απ' το καύμα
του απομεσήμερου
και ζαλισμένοι
κι οι δυο
αγκαλιασμένοι
να ξεχαστείτε
στο δικό σας βυθό
που αγαπήσατε