Τόσο ανάγκη

Ξέρω ένα κορίτσι
κρατάω ημερολόγιο
κάποια χρόνια
μα είναι καιρός τώρα
που δεν καταγράφω
αλλά ζω ξανά
όσα συμβαίνουν
τα περνάω
απ' την κρισάρα
της καρδιάς μου
θα πεις
πως όλα γίνονται
στο μυαλό
νευρώνες, συνάψεις
ηλεκτρικές ώσεις
μα κοίτα
αυτό που προσπαθώ
να πω
τόσες λέξεις
τόσα σήματα
είναι πως, τελικά,
εδώ υπάρχουν χαρές
υπάρχουν λύπες
τα γεύομαι όλα
με το στόμα
με τα δάχτυλα
είμαστε στ' αλήθεια
απογυμνωμένοι
από κάθε συνθήκη
πολλοί
δεν το βλέπουν
δε νιώθουν παρά
ένα, δύο, μείον τόσο
υπόλοιπο, αφαίρεση
κρατάμε στα χέρια μας
έναν ανοιχτό χάρτη
και δεν το ξέρουμε
οι δικοί μας οι άλλοι
το αίμα
πορευόμαστε με τα χέρια
απλωμένα
σε σχηματισμούς
ή και άμορφα,
ασυντόνιστα
ουδέτερα
δεν μπορεί
δεν γίνεται
να βαδίζει κανείς
σε ουδέτερη ζώνη
σ' έχω εγκολπωθεί
κι αυτό είναι
η πυξίδα μου
κι η πορεία μου
το γνωρίζω απόλυτα
κι αυτή η γνώση
δεν αποτιμάται
παρά μόνον με όρους
όπως
το πλήρες
το όλον
σήμερα προσπάθησα
να είναι μια καλύτερη μέρα
σήμερα ήμουν πιο πολύ
εγώ
γιατί
υπάρχεις
καταγράφω λοιπόν επίμονα
την αγάπη
που ανακαλύπτω
εντός
κι αντανακλά
στο πρόσωπό σου
χτενίζω τα παιδιά
αγκαλιάζω
το μέλλον που θα υπάρξει
μέσα από μένα
μετά από μένα
κι από σένα
αλλά
πριν απ' όλα
σταματώ
να καταγράφω
και σπεύδω
να σε πάρω αγκαλιά
τώρα
που τόσο ανάγκη
το 'χουμε
κι οι δυο