Νέοι

Πώς γίνεται
να μην είμαστε
αυτό που έχουμε οριστεί
γυρνάμε στη ζωή
αναζητώντας
κάποιοι τυχεροί
άλλοι πιο λίγο
δεν έχει σημασία
το πότε και το πώς
το πιο σημαντικό
συμβαίνει
τώρα
τίποτα δεν είναι
άπιαστο όνειρο
υπάρχουμε
περνάμε
με τα καλά μας ρούχα
βγαίνουμε στη βροχή
ω, δεν με νοιάζει
το πότε και το πώς
να χορεύαμε
να τινάζαμε από πάνω μας
όλο το βαρύ φορτίο
του χρόνου, θες,
του χαμένου παραδείσου
ανοησίες
για τους δειλούς
μαζί σου τόλμησα
κι αυτό δεν φτάνουν
εφτά ζωές
για να το ζήσω ακέραια
και να στο δώσω πίσω
ζω στο πλευρό σου
την κάθε στιγμή
κι ας μη είσαι εδώ
αύριο θα βγω
έξω στο φως
και θα ζωγραφίσω
ένα μεγάλο χαμόγελο
στο μπαλκόνι μου
η καρδιά μου
θα πετάξει
σαν μικρό παιδί
και θα είσαι
απόλυτα δική μου
γιατί θα σ' έχω
μέσα μου
ξαναγεννημένη
απ' την αρχή
ερωμένη
με το βροντερό σου
γέλιο
τα πάντα ορίζοντας
βλέπεις
όλα τα μπορούμε
όντας
νέοι
όταν γινόμαστε