Βραδινή περίπολος

Απόδιωξε κάθε λύπη
παραδώσου σε αυτό
που γνωρίζεις τόσο καλά
σαν την παλάμη μου
τι κάνω
πού είμαι
και τι σκέφτομαι
μη νοιάζεσαι για τίποτα
παρά μόνο
να κοιτάζεις
μέσα από αυτά τα μάτια
βλέπω κι εγώ
μπορώ και βαδίζω
ρίχνω στον ώμο
κάθε λύπη
και βγαίνω στη βραδινή περίπολο
κάθε σου βράδυ
να οχυρώνω
μ' αναρίθμητα φιλιά
στο μαξιλάρι
στο στενό σου κρεβάτι
το στόμα μου στεγνώνει
απ' την αγωνία να σε δω
και να σε περιμένω
ανάβοντας κεριά
θ ανοίξω όλα τα παράθυρα
να έρχεσαι από παντού
με ήλιο και σύννεφο
με βροχή και τον αέρα
θα περιπολώ γύρω
απ' το μικρό σου στρώμα
θα γίνομαι το  μικρό θερμό σου ρεύμα
για το πρωινό σου μπάνιο
θα  διπλώνω όμορφα τα ρούχα σου
θα σε βλέπω ν αγγίζεις το κορμί σου
απλώνοντας επάνω σου
λεπίδες και φεγγάρια χλωμά
γλείφοντας το αίμα
κι όλη σου την ύλη
απ' το πουκάμισό σου
θα γίνω βελόνα και θα περάσω
ορμητήριο και λιμάνι μου
θα κάνω χοές
λατρεύοντας κάθε δικό σου
εντός
μέχρι να ξημερώσει
και ν' αποκάμουμε
η βραδινή σου φρουρά
ώσπου να σκεπαστείς γλυκά
το ίδιο μου το σώμα
που περιμένει