Κατακτάς

Πάει καιρός
ξέρουμε πια
αλλά μη λες ποτέ
πως όλα τα έμαθες
λίγο διαφορετικά
λίγο αλλιώτικα κοιτάζοντας
δες
πόσα και πόσα
κάθε φορά ανακαλύπτεις
δεν χρειάζεται  να ψάχνω
για να βρω τα πολύτιμα πράγματα
που απλώνονται μπροστά
στα χέρια μας
ο πιο ασφαλής τόπος
είναι η ήρεμη θάλασσα
η χαλάρωση και η γλυκιά χαύνωση
του μετά
μα κι η λαχτάρα
και το τρελό καρδιοχτύπι
του πριν
αυτό δεν τελειώνει
ποτέ
δεν αρκεί
ποτέ
κάνε με λάφυρό σου πάλι
βάλε με στο πλάι σου
δεν γίνεται αλλιώς
θέλω και θέλω
να σε βλέπω
το ίδιο και περισσότερο
έντονα κάθε φορά
να τ' ανακαλύψω όλα
- ποτέ δεν θα ναι δυνατόν! -
θέλω να σ αγγίζω
όταν σε βλέπω
θέλω
να μη χωρίζομαι ποτέ
αυτή η ένωση
είναι η μόνη αλήθεια
που μπορεί ποτέ...
ό,τι και  να πω
σκορπάει σ' ένα λεπτό
μα εκείνη η στιγμή
η κάθε φορά
μένει για πάντα
αυτό το μεταίχμιο
το κράτημα της αναπνοής
τοξεύοντας το σώμα
αγγίζοντας το όλο
μαινόμενη για μένα
αλλά και πέρα από μένα
γυναίκα
πώς με ξεπερνάς
πώς μαθαίνω από σένα
πόσο με δέος
μετέχω στο πάθος σου
εγώ ο πιστός σου
ιέρεια στέκεις ψηλά
κι αγέρωχα
δεν είναι δυνατόν παρά μονάχα
να με κατακτάς
και να μην κατακτιέσαι