Έτοιμος

Άντρες και γυναίκες
γυναίκες και άντρες
αναλώνονται
ανούσιες φιλονικίες
παιγνίδια εξουσίας
λες και δεν ακούει καν
ο ένας τον άλλον
δεν χρειάζεται  να μου μιλάς
τα καταλαβαίνω όλα
έτσι κι αλλιώς
ξέρω πως
ξυπνάς μέσα στη νύχτα
και μέσα σου
αργοσαλεύει μια τρικυμία
σαν μια ηλιόλουστη μέρα
να λες, πώς είναι δυνατόν
να φέρει μέσα της
την καταιγίδα
δεν σε βλέπω
παίρνεις τα κλειδιά
μπαίνεις στ' αυτοκίνητο
ο καφές σου
το κόκκινο κραγιόν
στο καθρεφτάκι
κι ένα μαντήλι στο λαιμό
κουμπώνεις το λουράκι
και κατακτάς όλη τη μέρα
με τη δική σου χάρη μόνο
που φανερώνεται
τόσο γλυκά και γενναιόδωρα
στο μάτια που χαμογελούν
στο γέλιο που αντηχεί
σε  ό,τι αγγίζεις
απ' όπου περνάς
θέλω να είμαι
σε όλα αυτά
θέλω να καρτερώ
τα βήματά σου στη σκάλα
σε βλέπω ήδη τώρα εδώ
να μπαίνεις σα σίφουνας
να τα σαρώνεις όλα με το βλέμμα
κι εξαίσια να με κάνεις
να καρδιοχτυπώ
ν 'αγωνιώ στην αναμονή
άφησέ με να σου λύσω το λουράκι
να τραβήξω τα μπατζάκια σου
και να ριχτώ με ορμή
ζωή μου,
ζωή να πάρω και να δώσω
μέσα σου μόνο
αχ, ανόητοι άνθρωποι
άντρες και γυναίκες
δεν βλέπετε τίποτα
είσαστε εκεί
κι όμως δεν είστε
παρά ο καθένας
στο εγωτικό του παραλήρημα
κι εγώ
που σ' έχω
τόσο βαθιά μέσα μου
που πιο πολύ δε γίνεται
αλλά γίνεται
κάθε φορά
και μια καινούρια φορά
μοναδική μου
σε φιλώ κάθε βράδυ
και ξυπνώ
μέσα στη σκέψη σου
έτοιμος για σένα