Σεντόνι

Από το σώμα σου
το νερό που θα πιω
θα κολλήσω επάνω
δεν θα φύγω ποτέ
κάνε θεέ μου'
ναμηντελειώνωποτέ
έρχομαι πάνω
με δύναμη και σθένος
να κατακτήσω ξανά
σα  νέος ουρανός
τα πόδια μέγγενη
εγώ,μικρός θεός\
στην αυλή σου τα θαύματα
κυνηγάω το φως
ανάβω στο σκοτάδι
και τίποτα
τίποτα δεν φοβάμαι
ως σ έχω'΄
τίποτε δε σκέφτομαι
καμία ανάγκη γι αυτό
\και το λέω με σιγουριά'
αυτοστιγμή αν σταματούσα
να χτυπά η καρδιά μου
θα έμενε επάνω στο κρεσέντο
στο ανώτατοσημείο
ένα σημεία επάνω σου
το εφηβικό το στήθος
ένα κορίτσι αποτυπώνεται
επάνω σου γυναίκα
χρόνια μέσα σου κατοικεί
βρίσκω σε σένα
τον αληθινό εαυτό μου
ω, δεν χρειάζεται
να είμαι πια κανείς
αφού γίνομαι
το ένα δικό σου
το ένα εντόςσου
οι κραυγές
τα λόγια κι οι ψίθυροι
χα, γελάμε
και το γέλιο τυλίγει το σώμα
σε θέλω σε θέλω
γι αυτές τις στιγμές
για τα άπειρα πράγματα
δεν υπάρχει το λίγο
πάρε με έξω
και μέσα στον κόσμο σου
είμαι αυτό που σε πονά
παιδεύει και λυτρώνει
λίγο ακόμη
λίγο ακόμη
κι αν  ξημερώσει
είναι μια μέρα που είδα το φως
κι όχι το σύννεφο
να με παγώνει
είναι μια μέρα αγάπη μου
που ένιωσα τα πάντα
ταξίδεψα όλη τη γη
μέσα σε ένα σεντόνι