Μέταλλο

Ήρθε η βροχή
μια τέτοια μέρα
ποιος το περίμενε
όλα κερδίζονται και χάνονται
φτάνει μια στιγμή
σπρώχνεις να περάσεις
λες πως σε πνίγει το πλήθος
και τα λόγια ηχούν
σαν σφυριά
σαν να κλείνουν
όλα τα παράθυρα
και ξαφνικά
ο χώρος λιγοστεύει
όταν
δεν έχεις το σθένος
τη λογική
πληγώνουμε από άγνοια
αυτή μεγαλύτερη κατάρα
αμαρτία και έλλειψη
σαν να μη φτάνει ξαφνικά
η πίστη
λες και δεν ξέρεις πως
μαζί θα σκαρφαλώσουμε και πάλι
θα μου δώσεις το χέρι
και θ ανέβω ξανά
στην επιφάνεια
συγχώρεσέ με
που δεν ξέρω
 να μετράω σωστά
τα μείον μείον
και τα συν, συν
που θα πάει
θα πάρει καιρό
πολύ καιρό
καιρό που δεν θα μου δίνεις πια
γιατί
όλα θα τα χω πια εξαντλήσει
και σένα μαζί
μην τελειώσεις μαζί μου
αν μπορείς
να βρεις μέσα σου
κι άλλο μέταλλο
κι άλλη πηγή υπόγεια
πράματα που
μόνο εσύ τα κατέχεις
κι αν πάρω είδηση το ελάχιστο
και πάλι θα μαι
ο πιο πλούσιος άνθρωπος