Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

orgasm

Μ' αρέσει 
να χώνω τη μεγάλη μύτη μου
σαν τον τυφλοπόντικα
και να ανασύρω αρώματα
παιχνιδιάρικες γιρλάντες
εκεί στις ραφές
στο τελείωμα
στο σμίξιμο των δύο άκρων
εκεί που διαγράφονται 
τα χείλη
το φέρνω επάνω μου
επιτακτικά αφήνοντας και
το δικό μου σημάδι
σαν το κατακτητικό ζώο
διαγράφω και κατακτώ
την περιοχή μου
αυτή είναι μέσα
ανάμεσα στα πράγματα
ή κρυμμένη μισοεπιμελώς
σε συρτάρια κρύπτες
λυσσαλέα τρίβοντας 
καταγράφοντας κάθε ίνα
και κόμπο υφάσματος
τη στυφή γεύση του υλικού
στη γλώσσα
κι αυτά είναι αρκετά για να
πυροδοτήσουν ξανά
μια εν υπνώσει έξαψη
έναν πυρετό που
αναγκαστικά καταλαγιάζει
για να μπορείς να συνεχίζεις
καθημερινά
σαν να μη συμβαίνει τίποτα
κι όμως
πίσω από κλειστές πόρτες
ή μισάνοιχτα παράθυρα
η μάχη αυτή μαίνεται
τιμωρώντας κάθε ίχνος 
περιφέρω γι' αυτό
το σώμα μου γυμνό
στο όνειρο κι αλλού
βγαίνω εκτεθειμένος
στο δικό σου παρανάλωμα
και γίνομαι φίλος
με τον ήλιο
με χαρά περιφέρεις τη στύση σου
ζωή'
καλοσωρίζοντας το φως
με το φιλί σου
με το εξαίσιο στόμα
και
το βλέμμα
πώς με διαπερνά 
αυτό το βλέμμα
πώς από κάτω του 
σπαράσσομαι και εγείρομαι
κορυβαντιώ
συστέλλομαι και διαστέλλομαι
δεν κρύβομαι από κανέναν
κι έρχομαι
με όλο και νέα ορμή 
όλη μου η ζωή
καίγεται μέσα σου
και ξεκινά με νέο φως
μια άλλη μέρα


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά