Ακόμα

Όλοι γυρίζουν

έξω στις πλατείες

φωταγωγημένες περιφερόμενες

περσόνες με χαμόγελα

άσκοπες συναναστροφές

ξόδεμα σώματος 

ένας κύκλος που 

δεν κλείνει πουθενά

τα γιορτινά τραπέζια

η θλίψη του μετά

κάποιος πρέπει πάντα

να μαζεύει

τ' απομεινάρια της μέρας

πεταμένες συσκευασίες

χρυσές κορδέλες

εχθές είδα

στην άκρη του δρόμου

ένα φτηνό αρκουδάκι

πεταμένο

κούκλες χωρίς χέρια

τα παιχνίδια που ξεχάσαμε

ίσως και να κείτονται κάπου

ίσως κρυμμένα σε κούτες
καταχωνιασμένα στο πατάρι

δεν θέλω να μείνω μόνος

αυτή η δίνη φωτός

με αποξενώνει

αν δεν σε αγγίξω εδώ

αν δεν βεβαιωθώ πως

η αίσθησή μου είσαι

ακέραια αν

δεν μεταγγίσεις μέσα μου

και δεν σου μεταγγίσω

δεν ξέρω αλλιώς

τι υπάρχει

θα βγω να περπατήσω

κι άλλη μια μέρα

σαν όλες τις άλλες

θα κλείσει

ένα γύρο από

τα Τουρκοβούνια

την ώρα που το κρύο

θαμπώνει το τζάμι

κι η γάτα χώνεται

κάτω απ' το καλοριφέρ

μετά γυρνώντας

θα σε φέρω ξανά κοντά μου

όσο πιο πολύ γίνεται

θα σε ζωγραφίσω σαν

κινούμενη εικόνα

που ξαφνικά αρχίζει και 

πάλλεται και ζει

μέσα μου

αυτό το αλλόκοτο

να μην είσαι αλλά

να είσαι

σχεδόν οσμίζομαι
ζαλίζομαι απ' το άρωμα

και παίρνω όρκο πως

είσαι επάνω μου

χαϊδεύω τους αστραγάλους σου

ενώ κάμπτεις την  κνήμη

εξαίσια

όπως άλλωστε το ξέρεις

και δεν μπορώ

- μα ούτε και άλλο θέλω

παρά να σου παραδοθώ

αύτανδρος

μέχρι τη στιγμή

μέχρι την ώρα που

η καρδιά μου 

θα σφυροκοπά

απ΄το στήθος μου '

θα ξεχυθούν χιλιάδες πεταλούδες

εδώ στην καρδιά του χειμώνα

θα σου τα πω όλα

κι έπειτα δεν θα χρειάζεται

τίποτα πια να πω

και τότε
θα ήθελα να ξυπνήσω

στην αγκαλιά σου
ζεστή ακόμα