Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στην άλλη πλευρά

Περιφερόμενοι αενάως
όμορφοι και ορμητικοί\
υψιπετείς των εραστών ψίθυροι
εστιάζοντας στο βλέμμα
μέχρι που τα μάτια πονούν\
αγγίζοντας 
ανακαλύπτω μέσα μου
ένα καυτό κύμα\
διαπερνάει ακέραιο\
δεν κλείνω ούτε\
ένα βλέφαρο
υπερβατικά η εικόνα σου\
αποκτά κίνηση
με πλαστικότητα
θεληματικά
όπως υποδηλώνει 
η γραμμή του κάτω χείλους\
χείλη που έσκυψα'
για να σας φτάσω
ανεβαίνοντας ανάποδα\
στην ορμή του χρόνου
κάθε φορά
ολοένα ανακαλύπτοντας
το σαρκώδες υπόστρωμα
σχεδόν νιώθω\
το σφρίγος τους και
με ένα ρίγος
να διαπερνά από πάνω ως κάτω
βυθίζομαι περισσότερο
σε αυτή την πραγματικότητα
της όρασης\
δεν καίονται μόνο τα μάτια\
οι κόρες διαστέλλονται στα σίγουρα\
όλη η ύπαρξη τεντώνεται
για να φτάσει λες λίγο πιο πέρα
να διαπεράσει το κλικ της στιγμής
και σαν φως που τυφλώνει αλλά και
δίνει μια διαύγεια εκθαμβωτική 
στα πράγματα\
να θρυμματίσω το χρόνο
να μπω μέσα στο πλαίσιο\
να τα φιλήσω '
να τα δαγκώσω \
αχόρταγα να ρουφήξω\
κάθε έννοια που περνά
εκείνη τη στιγμή 
που δεν ξέρεις ότι υπάρχω
αλλά βλέπεις πως\\
ξέρω πως\
απευθύνεσαι στον δικό μου κόσμο
με βλέπεις από εκείνη τη σχισμή \
του χρόνου 
που διαχέεται το φως
βυθίζεσαι ίσια μέσα μου
και με παίρνεις\
με όλη μου τη θέληση\
τεταμένη επάνω σου
λίγο πριν φθάσω
σπάω το όριο
και να \
είμαι μαζί σου 
στην άλλη πλευρά!







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά