Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στην άλλη πλευρά

Περιφερόμενοι αενάως
όμορφοι και ορμητικοί\
υψιπετείς των εραστών ψίθυροι
εστιάζοντας στο βλέμμα
μέχρι που τα μάτια πονούν\
αγγίζοντας 
ανακαλύπτω μέσα μου
ένα καυτό κύμα\
διαπερνάει ακέραιο\
δεν κλείνω ούτε\
ένα βλέφαρο
υπερβατικά η εικόνα σου\
αποκτά κίνηση
με πλαστικότητα
θεληματικά
όπως υποδηλώνει 
η γραμμή του κάτω χείλους\
χείλη που έσκυψα'
για να σας φτάσω
ανεβαίνοντας ανάποδα\
στην ορμή του χρόνου
κάθε φορά
ολοένα ανακαλύπτοντας
το σαρκώδες υπόστρωμα
σχεδόν νιώθω\
το σφρίγος τους και
με ένα ρίγος
να διαπερνά από πάνω ως κάτω
βυθίζομαι περισσότερο
σε αυτή την πραγματικότητα
της όρασης\
δεν καίονται μόνο τα μάτια\
οι κόρες διαστέλλονται στα σίγουρα\
όλη η ύπαρξη τεντώνεται
για να φτάσει λες λίγο πιο πέρα
να διαπεράσει το κλικ της στιγμής
και σαν φως που τυφλώνει αλλά και
δίνει μια διαύγεια εκθαμβωτική 
στα πράγματα\
να θρυμματίσω το χρόνο
να μπω μέσα στο πλαίσιο\
να τα φιλήσω '
να τα δαγκώσω \
αχόρταγα να ρουφήξω\
κάθε έννοια που περνά
εκείνη τη στιγμή 
που δεν ξέρεις ότι υπάρχω
αλλά βλέπεις πως\\
ξέρω πως\
απευθύνεσαι στον δικό μου κόσμο
με βλέπεις από εκείνη τη σχισμή \
του χρόνου 
που διαχέεται το φως
βυθίζεσαι ίσια μέσα μου
και με παίρνεις\
με όλη μου τη θέληση\
τεταμένη επάνω σου
λίγο πριν φθάσω
σπάω το όριο
και να \
είμαι μαζί σου 
στην άλλη πλευρά!







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά