Επικίνδυνο

Επικίνδυνο 

ποθητό μου φεγγάρι

ξεκινάς ανεπαίσθητα

κατεβαίνει χαμηλά

ίσα που φωτίζεις

τα χείλη

και τα μέλη

δεν μπορώ

ν' αντισταθώ

θέλω πικρή σοκολάτα

να σε κρύψω μέσα μου

θέλω ν' ακούσω

τα λόγια πάλι

να ηχούνε στο σκοτάδι

αυτά που λέμε 

συναρτώντας

μόνο μεταξύ μας

πέφτω και

σηκώνομαι χαμένος

ανώφελα βράδια

σε κοιμίζουνε

με τόνους κόκακόλα

και ίντερνετ

τα βήματα με πάνε

στην κουζίνα

στο μπάνιο

και πάλι

κατεβαίνω έναν κύκλο

μέχρι τα πατήματα

που έμαθα μαζί σου

ιερόσυλα ανασύρω

κάθε ενθύμηση

υγρά και νωχελικά

ή και πιο επιτακτικά

έφιππος νους

αποκοιμίζοντας σάρκινα

εκμαγεία 

αναφύεται διαρκώς

μια εικόνα

εντελώς προσδιορισμένη

γήινη και θερμή

τα μαλλιά σκεπάζουνε

τα μάτια κλειστά

τα χέρια δουλεύουνε

στρίβοντας τα νώτα

αδράχνοντας σφυρήλατα

επιμύθια

αναγεννιέσαι

κάθε βράδυ

εκκωφαντικά

τόσο που

θέλω να πνίξω 

τη φωνή μου

ανακατεύοντας τα σεντόνια

και τη μνήμη στο δέρμα

ω, βασάνιζέ με

το θνητό μου σώμα

αγλαϊζεται

στα χάδια σου

διψώ για τα υγρά 

διάφανα περάσματα

αδημονώ να

ενσκήψω

στον ίλιγγο 

που μου προσάπτεις

εκκολάπτομαι διαρκώς

μέσα στον πόθο

που μου περιβάλλεις

ανείπωτη η αγάπη σου

θα με νικήσει

απόψε πάλι