Εσύ

Στο τέμενος
του έρωτά σου
εγκαταλείπομαι
αθλητές σε μαραθώνιο
τα πόδια μας τσακίζονται
σε πέτρες
σκονισμένοι φτάνουμε στην ακτή
να ξεπλύνουμε
στο κρύο νερό
όλη την απόσταση
που μαίνεται
κάθε πρωί
πριν φύγω για τη δουλειά
δεν έχω άλλο σκοπό
ποιο άλλο σκοπό έχω
μη μ αφήνεις
με τα χέρια μου
να κρέμονται στην άβυσσο
που καιροφυλακτεί
ίσως να μην
μπορεί με τα χρόνια
να κατακάθομαι
σαν σκουριά στον πάτο
κι αγωνίζομαι  να επιπλεύσω
σε μια επιφάνεια
που ολονέν μεγαλώνει
από πάνω μου
βλέπω τεθλασμένα φώτα
και σκιές που αργοκινούνται
είμαι βέβαιος πια
πως πέρα απ' το κορμί σου
τίποτα δεν είναι αληθινό
ζώντας για λίγο
με τη γεύση της αλμύρας
που αναπάντεχα ένιωσα χθες
και πάλι
εγκαταβιώνοντας μέσα
στις σπηλιές
δεν είναι εκεί έξω
τίποτα αληθινό
πίστεψέ με
όλα ένα απείκασμα
αντανακλάσεις
και περσόνες
εδώ, τώρα
μετά πάλι
μόνο εδώ
μέσα
ένα
παντού
εσύ