Because

Απόψε αναζητούσα
ένα τραγούδι
πέρασε καιρός που
στην αυλή μου
έφτανε με δυσκολία
το φως του απομεσήμερου
μέσα από μια διάθλαση
γκρίζου ουρανού
αποκαμωμένος
έπεσα
για έναν ύπνο
που δεν έρχονταν
όταν
μου νίκησες πάλι
όλη μου την κούραση
και πήρες από μέσα μου
τις σκοτεινές αντανακλάσεις
πώς να το πω
με ρώτησες τότε
για τη γυναίκα
δεν ήξερα να δώσω
μια καθαρτήρια εξήγηση
όμως
μετά το μεσημεριανό τραπέζι
χωρίς βάρος
αλλά μ' ένα ευχάριστο κενό
στο στομάχι μου
σαν να ανέβαινε από μέσα μου
όλη η δίψα του φωτός
να δυναμώνει ολοένα
με τα χέρια και τα χείλη δουλεύεις
χωρίς να το ξέρεις
την υπέρτατη
ηδονή και οδύνη
κρατάς την αναπνοή μου
με γεμίζεις από μέσα
έρχεσαι και με εγκολπώνεις
στο πιο θερμό
απογευματινό γλυκό φως
κι όλη η γλυκύτητα του κόσμου
αναβλύζει από μέσα μου
τι λοιπόν
τι να σκεφτώ
και να απαντήσω
για τη γυναίκα
αφού είμαι δικό σου
ολόφωτο και θαλερό
επίγειο και διάφανο
αίμα και πηγή
της σάρκας μου
η είσοδος
για την έναστρη καρδιά μου
πάλλομαι
αγάπησέ με
κλείσε με
και μη με κλείνεις
είμαι
όπως με ξέρεις
όταν μέσα σου
όλα ξαναγυρνούν
κι αναγεννώνται
για πάντα νέοι εμείς
για πάντα αδιάφοροι
για το χτες
για πάντα αναζητητές
το υπέρτατο πάθος μου
αυτή, να,
είναι
η οριστική μου απάντηση

Απόψε, μετά από αρκετό άμουσο διάστημα, με μία έξοχη εκτέλεση ενός all time classic