Διαβαίνοντας

Στάθηκα στη μέση

γύρω μου διαχέονταν

ένα βουητό

περαστικοί

τα καταστήματα

μετρώντας ώρες

για το σχόλασμα

τα φώτα στον πεζόδρομο

γκρίζες αντανακλάσεις

στη στεγνή άσφαλτο

σε βλέπω να κινείσαι

και να σκορπάς αδιόρατα

αλλά και φανερά

το εκνέφωμα γυναίκας

επάνω σου αγγίζοντας

τα στάχυα

του ώριμου θέρους

μεστωμένα χείλη'

και μάτια

α, μάτια μου

υγρό μου μέλι

δεν είμαι καλός

ούτε και κακός

θέλω να βλέπω

αυτό που με κάνει

να νιώθω αληθινά

να ξεφεύγω από

τη γκρίζα απάθεια

και τα δύστροπα φερσίματα

ένας που ερωτεύεται

βγάζει τα σκούρα γυαλιά 

και πετάει μακριά με περιφρόνηση

το προσωπείο της απάθειας

ζει με το σφυγμό του πάθους 

ελεγεί στο κορμί που ποθεί

περνάει νύχτες συντροφιά με

τα πολύτιμά σου ενδύματα

κοιτάς με προφίλ

θέλω να εισχωρήσω μέσα από 

το μικρό άνοιγμα που 

λοξά αφήνεις

ω, μοναδική μου

δεν θα σ' αφήσω ποτέ

να ησυχάσεις

θα σε πολιορκώ διαρκώς

όλο και βαθύτερα

θα σε τριγυρίζω και 

την κατάλληλη στιγμή

όταν εσύ θα με αφήνεις

θα μπαίνω στο βυθό

πίσω από τα μάτια σου

θ' αναζητώ 

το είδωλό σου

εδώ μπροστά μου

θα σε διαβάζω

με τα δάχτυλα

τα εφηβικά σου δάχτυλα

παίρνοντας στο στόμα

ένα ένα

και με ξάφνιασμα γοργό

ανακαλύπτοντας ξανά

τη λεπτή μυτίτσα

τ' απαλά σου χείλη

τη σφριγηλή σου σάρκα

που πάλλεται κάτω

από χρώμα και άρωμα

όλα αυτά 

θα τα κλείνω εντός

κάθε φορά

με την ίδια λαχτάρα

όπως πρώτα

κι ακόμα περισσότερο

πάντοτε 

θα σ' αναζητώ

όλο και πιο κοντά

χωρίς ποτέ

στο τέλος σου

να φτάνω