Στην κουζίνα

Είμαι το περίβλημα
και ο μανδύας
από κάτω
υπάρχει
το έναστρο φως
που βλέπω
στο προφίλ σου
το αριστερό
τόσο λείο
σχεδόν γλιστράω
και κόβομαι επάνω του
κάθομαι στη δική σου θέση
για να βλέπω
με την προοπτική σου
σταυρώνοντας  τα πόδια
με τη γυαλάδα εκείνη
και τους γυναικείους τρόπους
με ένα πονηρό έξυπνο
γριφώδες γέλιο
τόσο που καμιά φορά
με κάνει και τρομάζω λίγο
άλλοτε με παρασύρει
μπαίνω στο χορό του
θέλω να βλέπω
χείλη  μεστά
μισάνοιχτα
και μάτια υγρά
θέλω ν' αντανακλώ τη γύμνια μου
στο βερνίκι των χεριών
θέλω αναναμμένα κεριά
τον ιδρώτα  και την οσμή
του  έρωτα
οι κηλίδες στα σεντόνια
σημαίνει ζω
πάλλομαι
πετώ
βγαίνω ξανά
στον κόσμο
με μια νέα
ελαφρότητα
έλα και
εξανέμισε
κάθε κούραση
έλα
να ορίσουμε εκ νέου
ανακαλύπτοντας
στα γνώριμα
τα νέα μας μυστικά
κοινωνώντας
σώμα και ήλιο
την άμμο στην πλάτη σου
τους δυνατούς σου ώμους
τη μυτίτσα του αυχένα
πες μου
που είναι όλα αυτά
κρυμμένα
και φανερά
στις περιφερόμενες ημέρες μας
θα περιμένω
να μου αποκαλύπτεις
κάθε φορά
κι από ένα μικρό μυστικό
κι απόψε
και πάντοτε