Αερόπλοιο

Σ' ένα παλιό αερόπλοιο
θ' ανέβω ένα βράδυ
να φτάσω σε σένα
απ' το μικρό μου κρεβάτι
τα φώτα θα λάμπουν
στο βυθό σαν κοχύλια
θ' μ' αγγίζεις γλυκά
με τα ασημένια σου χείλια

Κι όπως θα πέφτει το φως το τελευταίο της μέρας
Σε περιμένω....
θα μου λες σ' αγαπώ, θα μας φυσάει ο αέρας
Σε περιμένω....
θα ταξιδεύουμε μόνοι σ' αυτή την άγνωστη σφαίρα
Σε περιμένω....
κι αν κουραστούμε αλλάζουμε, προχωράμε πιο πέρα
Σε περιμένω....

Απ' τις όχθες θα φέγγουν
τα καινούρια φεγγάρια
το μηδέν και το ένα
τ' ουρανού τα σημάδια
ένα μικρό μονοπάτι
τα παιδικά μας παιχνίδια
όταν πια θα χαράζει
δεν θα 'ναι πια όλα ίδια

Κι όπως θα πέφτει το φως το τελευταίο της μέρας
Σε περιμένω....
θα μου λες σ' αγαπώ, θα μας φυσάει ο αέρας
Σε περιμένω....
θα ταξιδεύουμε μόνοι σ' αυτή την άγνωστη σφαίρα
Σε περιμένω....
κι αν κουραστούμε αλλάζουμε, προχωράμε πιο πέρα
Σε περιμένω....

Αν είναι όλα αλλόκοτα

και παράταιρα μοιάζουν

αν τα δω με τα μάτια σου

ξαφνικά μου ταιριάζουν

όπως με κράταγες τότε

στο μικρό σου το χέρι

ένας άγγελος πέταξε

απ' το δικό σου αστέρι

Κι όπως θα πέφτει το φως το τελευταίο της μέρας
Σε περιμένω....
θα μου λες σ' αγαπώ, θα μας φυσάει ο αέρας
Σε περιμένω....
θα ταξιδεύουμε μόνοι σ' αυτή την άγνωστη σφαίρα
Σε περιμένω....
κι αν κουραστούμε αλλάζουμε, προχωράμε πιο πέρα
Σε περιμένω....

Στο τελευταίο βαγόνι
νυσταγμένα τα φώτα
δεν υπάρχει κανείς
είμαστε μόνοι σαν πρώτα
βραδινά μας ταξίδια
αλλοτινοί γαλαξίες
λαμπυρίζεις σαν χιόνι
σε ξεχασμένες ταινίες

Κι όπως θα πέφτει το φως το τελευταίο της μέρας
Σε περιμένω....
θα μου λες σ' αγαπώ, θα μας φυσάει ο αέρας
Σε περιμένω....
θα ταξιδεύουμε μόνοι σ' αυτή την άγνωστη σφαίρα
Σε περιμένω....
κι αν κουραστούμε αλλάζουμε, προχωράμε πιο πέρα
Σε περιμένω....

Κι αφού είναι γραμμένο με τον Παυλίδειο τρόπο....