Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

στρεβλό

Η σκοτεινή πλευρά
πράγματα που θέλουμε
να μη δείχνουμε
ο χειρότερος εαυτός
που εμφανίζεται
όταν δεν τον περιμένεις
και δεν είναι
το καλύτερο
ούτε το πιο
κολακευτικό
αλλά υπάρχει
και έρχεται
αναπάντεχα
αυτό που
σε κάνει
να ντρέπεσαι
που σε δείχνει
μικρό
και λίγο
δεν έχει θέση
στην ενηλικιότητα
τι είναι όμως
αυτό
που φοβάσαι
μα αυτό ακριβώς
αυτή την τρέλα
τον παραλογισμό
που οδηγεί πουθενά
ένας φαύλος κύκλος
σαν να προκαλείς
εκούσια
σαν να σέρνεσαι
σε έναν γκρεμό
σαν ένα όνειρο
που θέλεις
να φωνάξεις
και δεν μπορείς
είναι μια αύρα
που περνά
μπροστά μου
και με τυλίγει
δεν τη θέλω
πάρτε την από δω
δεν ζητώ κάτι άλλο
παρά μόνο
να σ' αγαπώ
τότε να με πιστεύεις
και να με παραδέχεσαι
να με βλέπεις
στα μάτια
και να χαίρεσαι
που υπάρχω
στον κόσμο
γιατί
υπάρχεις
και συ
τι νομίζεις
ότι έτσι περνώ
τις μέρες μου
αδιάφορα
νομίζεις ότι
δε σκέφτομαι συνέχεια
πού είσαι
πού είμαι
πότε θα σε δω
υπάρχω, ζω
κινούμαι
και έχω μέσα μου
μια δικιά σου ύλη
αυτά δεν είναι
πράγματα για
τον καθένα
γι αυτό
αγάπησέ με
με όλο σου
το σώμα
και μη φοβάσαι
ό,τι έχω
στο δίνω
μη με κάνεις
και θυμώνω
με ανεπάρκειες
παιδικές και ανόητες
ό,τι έχω
το έχεις
και που θα πει τι
"το έχω"
θα πει
είμαι κυλάω
στο αίμα σου
κι ο στρεβλός σου
τρόπος
ανόητε άνθρωπε
είναι το πιο
οικείο
το πιο δικό μου
γιατί όλα όσα έχεις
είναι δικά μου
δεν το ξέρεις;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά