Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βροχή

Κοίτα λοιπόν
μπορώ
να  είμαι
στην αγκαλιά σου
σημαίνει
υπάρχω
τώρα εδώ
μη μου ζητάς
άλλες αλήθειες
το σώμα μου
είναι ό,τι
αγγίζω
ποθώ
δίνομαι
χάνομαι
στη δίνη του
με κυκλώνει
μια αδιόρατη
καταιγίδα
έξω έβρεχε
τα φανάρια θαμπά
κι εγώ ήρθα
ήθελα τόσο
σε είδα
έγινα το ένα
αυτό που δεν
εξηγείται
χωρίς λόγια
σε πήρα κοντά μου
σχημάτισα μέσα μου
το δικό σου μισό
όλα ήταν τόσο
ακέραια, σωστά
χωρίς προσπάθεια
καμία
μόνο ένα ασίγαστο θέλω
με έφερε εδώ
να με κάνεις
αυτό που ποθώ
να κυλάς μέσα μου
να υποφέρω
ν' αποζητώ
τόσο πολύ
που έχω ανάγκη
να νιώσω
να με κατακλύζει
αυτή η βροχή
το σώμα μου
ολόκληρο
μια καταιγίδα
και κυλάω κυλάω
μαζί σου
στον κύκλο
του νερού
και της φωτιάς
μετά μου έλεγες
για το φεγγάρι
αλλά δεν μπορούσα πια
να το δω
για μένα
δεν υπήρξε
τίποτα πιο αληθινό
απ' αυτή την καταιγίδα
που στην πρόσφερα
όλη δική σου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά