Ζώο

Δεν καταλαβαίνω
είναι τρελό
παράλογο
δεν είμαι εγώ
αυτός
δεν είμαι εγώ
μη με ακούς
ούτε και γω
δεν καταλαβαίνω
ασυνάρτητα
δίχως νόημα κανένα
σκοτεινή ύλη
ακατέργαστο
πέτρωμα
σκοτάδι
σαν εκεί που
πηγαίνεις μια χαρά
ξαφνικά σκοτάδι
σαν να πέφτεις
μέσα σε ξερό πηγάδι
άνυδρο, καυτό
τα χείλη σκάνε
η καρδιά πάει να σπάσει
μα τι πας να κάνεις;
είσαι τρελός;
χτυπάς το κεφάλι
στον τοίχο
σύνελθε, σύνελθε
γκρεμίζεις
το σπίτι με τα όνειρα
δε βλέπεις;
όχι,
δε θέλω
να σε απωθώ
θα σκουπίσω τα μάτια
θα τινάξω
τη σκόνη απ' τα μαλλιά σου
θα βουτήξω
ξανά μέσα σου
σώσε με
ο αέρας δε φτάνει
- μα με τραβάς κι εμένα
στο βυθό της τρέλας σου...
χτυπιέμαι σαν το σκυλί
ν' ανέβω πιο πάνω
στο ανθρώπινο μπόι
στο ύψος του άντρα
κλαις σαν γυναικούλα
θυμώνω να σε βλέπω έτσι
και δεν καταλαβαίνω
πιο πολύ εσύ με τρομάζεις
και πατάω πίσω
είσαι εσύ;
εσύ που αγαπώ;
- δεν είναι άλλος κανείς
εγώ, μ' ένα ζωώδικο φόβο
ένα τρομαγμένο ζώο
που όσο ζητά να οχυρωθεί
στην αγκαλιά σου
πληγώνει άθελα
με δόντια και νύχια φοβισμένα
κράτα το
ημέρωσέ το
στην αυλή σου
είναι άγριο, λοξό
αλλά πιστό
και μπλέκεται
στα πόδια σου
μ' επιμονή
περιμένοντας
τίποτ' άλλο
παρά
ένα χάδι σου