Εδώ

Απόψε βγήκα
όπως και χθες
νόμιζα πως
θα βοηθούσε κάπως
ξέρεις, στη δουλειά
θα κυλήσουν όλα
κάπως
αλλά μετά
μετά
εντάξει, λες
να πάρω τους δρόμους
κι οι δρόμοι
κάποτε τελειώνουν
και το σπίτι
παραμονεύει
σε παραφυλάει
άδειο
ούτε ζεστό
ούτε ο ορίζοντας
ούτε οι άνθρωποι
καλά
μα δεν είναι πρώτη φορά
όχι δεν είναι
αλλά
πόσο πια
περισσότερο
να χρειάζεται κανείς
να πειστεί
ότι
το κουρτινόξυλο
είναι πιο ωραίο
όταν το κρεμάς,
ακόμα και λίγο στραβά,
έλα, φέρτο πιο δω
πιο πάνω λίγο
για δες τώρα
εντάξει;
ναι, είναι εντάξει
γιατί το κάνεις
εσύ εντάξει
και να, περάσαμε
τη μισή ζωή
δεν  χρειάζεται
να ξοδεύουμε άλλο
πάρε την άλλη μισή
και τα δύο μισά
μας κάνουν
ένα ολόκληρο
ακόμα κι αν αυτό
το ολόκληρο
μεταφράζεται
σε ένα βράδυ
μεταφράζεται στο
είμαι εδώ
κι όταν δεν είμαι εδώ
υπάρχεις
ζεις στο σπίτι μου
αφήνεις
τα παπούτσια σου
το βουρτσάκι
τις κρέμες
σ' έχω
στην απλώστρα μου
κι αυτό είναι
ολόκληρο
από μόνο του
θα πλαγιάσουμε
και πάλι
με μια μικρή
στην αρχή
αμηχανία
κι αυτό είναι
ξανά
απ' την αρχή
εντός σου
ανακαλύπτοντας
εκ νέου
κρυμμένα θαύματα
αυτά που το σώμα
δωρίζει
στην ψυχή
κι αυτό είναι
όλα
κράτησέ με
κι όλα
είναι
εντάξει
κι απόψε
και αύριο
όλα όσα
ζήτησα ποτέ
τα έχω
εδώ