Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εσύ

Μερικές φορές
ξέρω
το θα είμαι εδώ
δεν είναι αρκετό
μερικές φορές
τίποτα
δεν φαίνεται αρκετό
άσε με λοιπόν
να είμαι εδώ
όπως μπορώ
να το αντέχεις
αυτό που έχεις
κι αυτό που δεν έχεις
κι αν δεν ξέρω
να χορεύω
θα σηκωθώ
όμως
θα σε πιάσω
από το χέρι
και θα μάθω
τα βήματα
ναι, μακάρι
να ήμουν εγώ
αυτός που
θα μπορούσε
να ξαναγράψει
τη μοίρα αλλιώς
να μουν αυτός
που θα δείξει
το δρόμο
και να μη χρειάζεται
άλλο
παρά να βαδίσει
σ' αυτόν
με τις μικρές μου δυνάμεις
με τις μεγάλες μου αδυναμίες
δεν ζητώ
τίποτε άλλο
παρά να έχω
το δικαίωμα
να είμαι η ζωή σου
το δικαίωμα
να σ' αγαπώ
να με συνέχεις
με το λίγο μου
με το πολύ
που λέγεται
σώμα, ψυχή
η ανάγκη να σε δω
για λίγο
για τώρα
γι' απόψε
δεν είναι αρκετό
το ξέρω
αλλά ποιο
πες μου αλήθεια
ποιο είναι το
πιο αρκετό
απ' το να βλέπεις
για μια στιγμή
μια ιερή στιγμή
αυτό που είσαι
να χωρά
μέσα στα μάτια μου
που σε κοιτάζουν
εταστικά
λατρεύοντας αυτό που είναι
που ξεπερνά
αυτό που μπορεί
που υπερβαίνει
το χρόνο
τα μικρά
και μεγάλα εμπόδια
α, η ευτυχία
μια αόριστη
υπόσχεση
μα η υπόσχεση
είναι εδώ
τώρα,
μπροστά στα μάτια σου
συμβαίνει κάθε φορά
μα πώς είναι αυτό δυνατό
δεν ξέρω
μόνο όταν σε κοιτώ
και βλέπω εμένα
μέσα σε σένα
έχω μια τέτοια βεβαιότητα
για τον κόσμο
για τις μέρες
που φεύγουν
και τις μέρες
που θα έρθουν
τόσο εύκολο
μου είναι
να σ' αγαπώ
τόσο φυσικό
τόσο δικό μου
και δικό σου
που, απλά
άφησέ το
να συμβαίνει
γιατί,
αγάπη μου
συμβαίνει
πέρα και έξω
από τα λόγια
συμβαίνει
με το σώμα
με το αίμα
με τον κάθε χτύπο
που μοιραζόμαστε
άφησέ με
να είμαι
το δικό σου
αυτό που είναι
απόλυτα
ολοκληρωτικά
αμετάκλητα
βασανιστικά
κι απόλυτα
αληθινά
φοβάμαι, μωρό μου
μερικές φορές
το απόλυτο
δεν είναι αρκετό
μερικές φορές
δεν χωρά στα μέτρα μας
ή εμείς δεν χωράμε σ' αυτό
σήμερα σκέφτηκα
κάποιες στιγμές
που έχουμε περάσει
γιατί όλα ζουν
έχουν τη δική τους ζωή
δεν έχει σημασία
δεν είναι η διάρκεια
δεν είναι ο χρόνος
που μας ταλαιπωρεί
υπάρχουμε πέρα
και έξω απ' αυτόν
έτσι κι αλλιώς
δεν κάνω αναδρομές
βλέπω μόνο
την επόμενη μέρα
και αυτή είναι
άλλη μία μέρα
που θα ζητώ
επίμονα
θεληματικά
πεισματάρικα
σαν παιδί
με κάθε τρόπο
με κάθε αφορμή
με κάθε σκέψη
και πράξη
ό,τι είναι δικό σου
να γίνεται και δικό μου
και ό,τι δικό μου
να είναι
μόνο και μόνο
γιατί
είσαι εσύ
τίποτε άλλο
κανένας άλλος
τίποτε απολύτως
που να μην φωνάζει
μέσα απ' το πιο
ταπεινό κύτταρο
της μικρής ύπαρξής μου:
δεν είμαι εγώ,
αυτός που βλέπεις
αλλά
εσύ, εσύ
και πάλι εσύ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά