Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Take me

Take me
won't you take me
in with you
it's so lonely here
and I can't get through
Πάρε με
μαζί σου πάρε με
ξανά
δεν υπάρχει εδώ κανείς
σε σένα η σκέψη μου
γυρνά
lead me
to your loving
endless time
in my dreams I spell
the obsession
of my heart
φίλα με
στ' όνειρό σου θα 'μαι
εγώ
ό,τι άλλο απλά θα ζει
γιατί εσύ θα είσαι
εδώ

And when the day
will blossom
then you can tell it
by my smile
everything fades away
unless you hold me for a while
Και το πρωί ξανά
θ' ανθίσει η μέρα στο κορμί
αρκεί να με κρατάς
και θα 'χουν όλα αφορμή

Take me
to your intimidating
spell
to the bewildered sweetness
of your coressing sparkling
well
Κράτα με
απ' την πηγή σου
για να πιω
απ' το γλυκό σου άγριο
που ημερώνει ό,τι
κι αν πω
Fool me
if only fools can feel
those words
I am only keen on your smile
oblivient thoughts like flying birds
Κάνε με
σαν το παιδί που όλο ξεχνά
με το χαμόγελό σου ζω
κι ένα τραγούδι λέω ξανά

And when the day
will blossom
then you can tell it
by my smile
everything fades away
unless you hold me for a while
Και το πρωί ξανά
θ' ανθίσει η μέρα στο κορμί
αρκεί να με κρατάς
και θα 'χουν όλα αφορμή



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά