The light

Κάτω
από τον ελάχιστο
ουρανό
που μας αναλογεί
υπάρχει ένα φως
άστρο μου
σε περίμενα
κι απόψε
σήκωσα μια στιγμή
τα μάτια μου
και είδα στο σκοτάδι
μια μικρή κουκίδα
να ξεπετάγεται
μέσα απ' τον σφιχτό
εναγκαλισμό των γκρίζων
τοίχων
και λέω
είμαι τυχερός
που βλέπω αυτό το φως
γιατί είναι αυτό
που μου δίνει το στίγμα
είναι η επιβεβαίωση
ότι μάταια δεν περνάμε
τις μέρες μας
μέχρι να ξαναβρεθούμε
ν' αγκαλιαστούμε σφιχτά
μη μ' αφήσεις
δεν θέλω να πάω
μείνε, μείνε
άλλη μια ώρα
άλλη μια φορά
κι όταν θα ξημερώσει
και θα χει πια το σώμα
ημερώσει
θα σ' αγκαλιάζω πάλι
μόνο μη φύγεις
φως μου
μη μείνω και σε κοιτάω
εδώ εγώ
από χαμηλά
έλα σε μένα
άλλαξέ με
δείξε μου
το δρόμο σου
κι εγώ
ακολουθώ
δεν θέλω να κάνω
τίποτα άλλο
μόνο ό,τι είναι δικό σου
να το κρατήσω πάνω μου
να το φορέσω
να το κάνω σάρκα
και αίμα μου
να ενωτιστώ
το βλέμμα σου
που με κατακλύζει
και με χαρά
να χαθώ
και να βρεθώ
ξανά και ξανά
μέσα σ' αυτά
τα μάτια
τα βαθιά
κι αγαπημένα
που μέσα μου
βυθίζονται
με πόνο
λατρεία
γλυκασμό
και σαν μελιά
ποτάμια
γεμίζουν
την καρδιά μου