Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

True

Ανακαλύπτοντας
κάθε φορά
κάτι περισσότερο
ψάχνοντας
στοχάζομαι διαρκώς
επάνω στα νοήματα
αγνοώ
λέξεις ορισμούς 
ξέρω καλύτερα
μαθαίνω μάλλον
τους νέους φθόγγους του έρωτα
ν' απαλλαγώ επί τέλους
απ' όλα τα περιττά
έργο ζωής
πηγαίνοντας σε βάθος
κι όχι πλαταίνοντας
ο ορίζοντας περιορισμένος
πόσο μέσα πρέπει να σκάψει κανείς
έζησα τα δύο τρίτα
όλο και περισσότερο
μαθαίνω
αν μου δείξεις
αν μου κρύψεις
θ' ανακαλύπτω
κατεβαίνοντας πιο κάτω
ένας νέος ερευνητής
πώς να μιλήσω για τη ζωή
αν δε ζω
πώς να ζω
αν δεν σ' έχω
αδιάλειπτα κι αμείωτα
ένας γρίφος
που θέλω να τον φτάσω
ως το τέλος
κι ας ξέρω πως
δεν θα τα μάθω όλα ποτέ
μη μου φανερώνεις
άφησέ με να χαράζω
νέους χάρτες
ν' αναζητώ καινούρια ίχνη
κρυμμένα στο κορμί σου
νοητή και ζέουσα
αεικίνητη έμπυρη
περνάς μπροστά μου
τη μια στιγμή φασματικά
την άλλη με τελειώνεις
διπλώνοντας γύρω μου
κλειδώνοντας
σε παίρνω και με παίρνεις
διαχέομαι κι απορροφώμαι
γυναίκα
το θαύμα σου εξαίσιο μυστήριο
χρίσε με ξανά και ξανά
μύστης μου και θεραπαινίδα
κοινός παρονομαστής
και μονάδα
δεν ξέρω πια
πώς αλλιώς να ζω
παρά μέσα σ΄αυτό
που με κατέχει ολάκερο
γείρε εδώ δα
θα κλείσω τα μάτια
και πριν προφτάσω να δω
όλο το φως της ύπαρξης
μέσα από σένα
θα έχω ξανά υπάρξει
όπως ποτέ ξανά

And more legendary 80's...


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά