Να έρθεις

Να έρθεις
μαζί με το καλοκαίρι
ακροπατώντας
κόκκινα βαμμένα χείλη
και στο λαιμό το μαντήλι
με τον απαλό βραδινό φλοίσβο
όμως θυμήσου
ήταν χειμώνας
γωνία Τριανόν
δεν ήθελα με τίποτα
ν' αφήσω το χέρι σου
δεν είχα νιώσει
αυτή τη ζεστασιά
ξέρεις
που έρχεται από μέσα βαθιά
μια ροή αδιάλειπτη
διαπερνά το στέρνο μου
διασχίζει τα νεύρα
φτάνοντας ως το κέντρο
ως το πιο βαθύ φως
που ακόμα και
στον πιο απόκρημνο βυθό θάλλει
εκεί με ήβρες κρυμμένο
φυλαγμένο καλά
για τα δικά σου μάτια
κι έφτασες ως εμένα
εγώ που δεν κάτεχα
κι έπεσα με χαρά άφατη
σ αυτό το βαθύ πέρασμα
βρέθηκα μαζί σου
από την άλλη πλευρά
δεν ξέρεις αληθινά
τι σου χρωστώ
που νίκησες το σκοτάδι
επήρα χωρίς καμιά ντροπή
τη λάμψη αυτή
ίσως κάποτε να τρόμαζα
από την τόσο αλήθεια
κι αγάπησα χωρίς όριο
γύρισα πίσω ζωντανός
έγινα στα χέρια σου θεός
θα ομολογήσω με αυθάδεια
ψήλωσα τόσο αγάπη μου
όσο να βρεθώ κοντά σου
θέλω να έρθεις
μαζί με το καλοκαίρι
να είσαι πάντα
η νέα μου εποχή
να ξαπλωθούμε και πάλι
γυμνοί στον ήλιο
να γευτώ όλο τ' αλάτι σου
και να σου δίνω το δικό μου
πόσο αγαπώ
αυτό τον ήλιο
που μας καίει
που μας λιώνει
κι από μέσα μας δες
ολοένα γεννιέται
μια καινούρια ημέρα
όλη δική μας