Ο υπνοβάτης

Ο υπνοβάτης
κυκλοφορεί ανάμεσά μας
είναι μονίμως ξάγρυπνος
δεν μπορεί
ούτε να ζήσει
ούτε να αφηγηθεί τη ζωή
μέσα σε ένα διάμεσο
εγκλωβισμένος
δε νιώθει τον πόνο
και στο βλέμμα του
καθρεφτίζονται οι άλλοι
βάζει τα ρούχα του σωστά
σωστά οδηγεί
χτυπά κάρτα
και πίνει τον καφέ
απαντά
ούτε με προθυμία
ούτε και απρόθυμα
όλοι εξυπηρετούνται καλύτερα
και λένε τι καλά
που υπάρχουν κι αυτοί
δεν ξέρουν ωστόσο
τον τρόμο
που ελλοχεύει στο διάφανο του ματιού
πως όλα αυτά
που με σιγουριά περνιούνται
δεν είναι παρά αντανακλάσεις
ο υπνοβάτης
χωρίς κανείς να το γνωρίζει
πυρπολείται κρυφά
στη γκρίζα ζώνη
που περιπολεί
κάνει μια βουτιά μέσα του
και κατακαίγεται καθώς
θέλει να φτάσει
στον πυρήνα
βαδίζει απαρέγκλιτα
προς ένα σκοπό
είναι ό,τι δεν βλέπετε
όσα ανυποψίαστα περνούν
πάνω από το κατώφλι
του φυσιολογικού
απεχθάνεται το πολύ
που εξατμίζεται μέσα
σε χείμαρρους από λόγια
λιχνίζει τα απομεινάρια
της κάθε ημέρας
για να φτάσει στα ψήγματα
ανακαλύπτοντας πολύτιμα ίχνη
αναγνωρίζει τον πραγματικό χρόνο
μόνο στη λεπτομέρεια
των χαμογελαστών ματιών
είτε στα χέρια που
με αμηχανία κρύβονται
στη σχισμή των λεπτών
μηχανεύεται διαρκώς τρόπους
να κρατά το ασυνείδητο
σε εγρήγορση και
παρά τα φαινόμενα
δεν βρίσκεται ποτέ σε ησυχία
είναι πιστός φίλος
κι οδοιπόρος σύντροφος
ακούραστος
δεν ζητά παρά
ένα ελάχιστο
να κρατηθεί
να φτάσει παραπέρα
θα περάσει έξω από την πόρτα σου
διακριτικά θα σκύψει από πάνω
θα τυλιχτεί σαν καπνός
στα δάχτυλά σου
και θα πέσει δίπλα σου
γαλήνια
καθώς για τον υπόλοιπο κόσμο
απλώς θα χαράζει
όπως κάθε φορά