Σε

Θ' αγαπηθώ παράφορα
συστέλοντας κάθε μικρή διάρκεια
θα μπω σε όλο το εκστατικό σου εγώ
εγώ βίαια και θεληματικά
θα υποταχθώ κατακτώντας σε
κάμπτοντας όλη μου τη θέληση
μπροστά στα ακροδάχτυλά σου
με εμμονική μανία
θα σε προβάλλω στο σκοτεινό θάλαμο
του ανεξήγητου εγώ
θα επανέρχομαι διαρκώς
στην ηδονή του πόνου
που αποχωρίζεται
το αντικείμενό του
δεν είναι όλα
τόσο αθώα, αγάπη μου
θα βυθιστούμε γελώντας
άγρια
οι σάρκες μας
θα εκλύουν μόρια φωτός
διαλυόμενες γύρω από
μια μαύρη τρύπα
που μας καταπίνει
ο έρωτας
μαυλιστικός κι ελεύθερος
θα εγκαταβοά μέσα μας
τις συλλαβές του πάθους του
θα μείνουμε στο χείλος του
πιασμένοι σφιχτά
ο ένας απ' τον άλλον
ένα σύμπλεγμα αξεδιάλυτο
κι ανεξιχνίαστο
θ αγαπηθώ παράφορα
από σένα
για να μπορέσω
ν' αγαπήσω αυτό που κουβαλώ
και με κουβαλάει
θα με αντέχεις
και θ' αντέχω να ζω
θα κρατηθώ με σένα
παράφορα
με άναρθρα ρήματα
θ' αναμετρώμαι
στο σώμα σου
θα χαράζω με τα νύχια
το νόημα
επάνω μου
θα χύσεις
όλο σου το είναι
διάφανο υγρό
μεθυστικά ουδέτερο
για τούτο και τόσο
εξεγερτικό
θα ξεσκίσω κάθε ιδανικό
επάνω στο δέρμα σου
θα χώνομαι σε κάθε
εσοχή σου
πόθε μου
πονάς
πονάω
σε...


Ο έρωτας μόνο με λόγια άναρθρα αρθρώνεται...